fot. Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

fot. Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Kard. Grzegorz Ryś do lekarzy: dobro nie jest wspólne, jeśli nie jest dostępne słabym

– Zbudowaliśmy taką rzeczywistość, gdzie każdy dba o swój interes. Przeciwwagą dla takiego świata, jest wyłącznie pojęcie dobra wspólnego. Dobro nie jest wspólne, jeśli nie jest dostępne słabym – powiedział kard. Grzegorz Ryś 20 listopada podczas IV Forum „Pomagamy”, które odbyło się w siedzibie Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie.

Przewodnicząca Komisji ds. Współpracy Zagranicznej i Obcokrajowców lek. Anna Płotek, witając uczestników IV Forum „Pomagamy”, wyjaśniła, że spotkanie jest okazją do poznania inicjatyw pomocowych podejmowanych przez lekarzy zrzeszonych w Okręgowej Izbie Lekarskiej w Krakowie, a także zachętą do osobistego zaangażowania się w te działania. Zaznaczyła, że poprzednie edycje wydarzenia koncentrowały się przede wszystkim na pomocy realizowanej w krajach Afryki i Oceanii. Tym razem organizatorzy postanowili zwrócić uwagę również na inicjatywy podejmowane w Krakowie, Małopolsce oraz na Ukrainie. – Spotykamy się nie tylko po to, żeby dowiedzieć się, jakie inicjatywy pomocowe realizują lekarze, ale też po to, żeby zastanowić się, czy sami chcielibyśmy się w nie zaangażować. Czy znajdujemy w sobie zasoby, czas i przestrzeń, żeby poświęcić je takim działaniom – powiedziała.

Kardynał powiedział, że został poproszony o odpowiedź na dwa pytania: na czym polega uczciwe człowieczeństwo i co oznaczają słowa, że więcej szczęścia jest w dawaniu niż w braniu. Szukając odpowiedzi, sięgnął do Pisma Świętego, a konkretnie do 20. rozdziału Dziejów Apostolskich, w którym św. Paweł dokonuje podsumowania swojego życia.

Przywołał słowa św. Pawła, który przypisał Jezusowi słowa, że więcej szczęścia jest w dawaniu, aniżeli w braniu. Choć tych słów nie zapisano w Ewangeliach, mogły one być znanym wówczas przysłowiem. – Pan Jezus miał w sobie tyle pokory, że nie musiał wszystkiego mówić od nowa i od siebie. Ta powszechna mądrość, wyrażana w przysłowiach, została przez Niego przyjęta i uznana także za mądrość Bożą – zaznaczył.

fot. Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej
fot. Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Odnosząc się do życia św. Pawła, kardynał zwrócił uwagę na jego maksymalizm. – Czytamy to i mamy poczucie spotkania z człowiekiem, który poszedł na całość w życiu. Nie do pewnego stopnia, tylko na całego. Aż po męczeństwo – podkreślił. Apostoł, choć wiedział o czekających go prześladowaniach, nie zrezygnował ze swojej misji. – Maksymalizm ostatecznie się do tego sprowadza, że jestem „dla”. Nie tylko mam coś do zaoferowania – mówił.

Zwracając się do zgromadzonych lekarzy, metropolita krakowski podkreślił, że sama wiedza i umiejętności nie wystarczą, jeśli nie towarzyszy im gotowość oddania siebie drugiemu człowiekowi. – Państwo macie swoje wykształcenie, macie swoje specjalizacje, macie swoje niesłychane umiejętności, których poza wami nie ma nikt na świecie. Natomiast ten tekst mówi: nie wystarczy dać te umiejętności – zaznaczył. – Myślę, że są na świecie takie powołania, w których oczekujemy, że ktoś będzie dobry nie tylko dlatego, że ma odpowiednie kompetencje i potrafi zrobić to, czy tamto, ale przede wszystkim dlatego, że jest dla innych. Po prostu jest „dla” – mówił i przywołał ponownie przykład św. Pawła, który nie ograniczał się do przekazywania nauki, ale pozostawał do dyspozycji tych, do których został posłany.

Drugą postawą, na którą zwrócił uwagę metropolita krakowski, była bezinteresowność. Św. Paweł utrzymywał się z własnej pracy, zajmując się wytwarzaniem namiotów, i nie pobierał wynagrodzenia za swoją posługę. Wyjątek stanowiła wspólnota w Filippi, od której przyjmował pomoc materialną.– Bezinteresowność oczywiście może mieć różne wymiary, bo to wcale nie musi być tylko na poziomie materialnym, pieniężnym. Interes niejedno ma imię – powiedział. – Niekoniecznie robiąc coś, musimy się rozglądać za tym, ile za to dostaniemy pieniędzy. Możemy być rozliczeni inaczej – dodał, podkreślając że św. Paweł był radykalnie bezinteresowny.

Trzecim motywem, który kard. Grzegorz Ryś odnalazł w słowach św. Pawła, była konieczność wspierania słabych. Zwrócił uwagę na łacińskie tłumaczenie tego fragmentu, w którym św. Hieronim użył słowa „suscipere”, oznaczającego nie tylko wspieranie, ale przede wszystkim przyjęcie.

Pomoc materialna nie zawsze oznacza rzeczywiste przyjęcie potrzebującego. – Ilu jest ludzi, którzy cierpią dlatego, że nikt ich nigdy nie przyjął. Można kogoś wspierać w ten sposób, że rzucę mu dwa grosze albo mu dam kawałek koszuli na grzbiet, ale on nie ma poczucia bycia przyjętym. On raczej ma poczucie bycia zbytym – zauważył. Przywołał także słowa papieża Franciszka, który podkreślał, że jeśli nie potrafimy podać komuś ręki, nie powinniśmy dawać mu pieniędzy. – Pierwsza postawa to jest kogoś przyjąć, a nie tylko wspierać – zaznaczył metropolita krakowski.

fot. Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej
fot. Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Paweł wspierał potrzebujących z pieniędzy zarobionych własną pracą. W tym kontekście odniósł się do działalności instytucji charytatywnych, także kościelnych, które często uzależniają podejmowaną pomoc od pozyskania zewnętrznych środków, dzięki którym możliwe jest obsłużenie instytucji, a następnie niesienie pomocy.

Przypomniał dawną zasadę podziału majątku kościelnego na cztery części, z których jedna była przeznaczona dla ubogich, a pozostałe na potrzeby biskupa, duchowieństwa oraz utrzymanie świątyń. Zaznaczył, że istniały również szczególne zasady dotyczące wykupu niewolników i przyjmowania przybyszów. – Jeśli trzeba wykupić kogoś z niewoli, to na to idą pieniądze nie te przeznaczone na ubogich, tylko pieniądze przeznaczone na remonty kościołów. Dlatego, że człowiek jest ważniejszą świątynią niż kupa kamieni, nawet ładnie postawionych i poświęconych – mówił.

Podkreślił, że w dawnych zasadach gospodarowania majątkiem Kościoła zawierało się przekonanie o konieczności dzielenia się tym, co samemu się posiada. – W te zasady jest wpisany ten pomysł: pomagaj ze swojego. Nie chodzi tylko o to, żeby świetnie pomagać, wykorzystując różne układy, wsparcie z poważnych instytucji i tak dalej – wskazał. – Ile dałeś swojego na tę pomoc dla tych słabych? Ile dałeś swojego? Nie tylko czy potrafisz je obsłużyć, tylko ile dałeś swojego? To jest ta nauka Pawła – podkreślił.

Metropolita krakowski wskazał także na dwa uzasadnienia konieczności przyjmowania słabych. Pierwsze z nich ma charakter religijny i wynika z obecności Chrystusa w potrzebujących. – Religijna odpowiedź jest taka, że w słabych jest Pan Jezus. Tak sobie wybrał i nie ma co z Nim dyskutować – mówił, przypominając słowa Jezusa o głodnych, spragnionych, nagich, bezdomnych, chorych i uwięzionych.

Drugie uzasadnienie nie musi mieć charakteru religijnego i wiąże się z pojęciem dobra wspólnego. Zauważył, że we współczesnym świecie, w którym tak często na pierwszy plan wysuwa się troska o własny interes, coraz trudniej o myślenie w tych kategoriach. – Zbudowaliśmy taką rzeczywistość, gdzie każdy dba o swój interes. Przeciwwagą dla takiego świata, jest wyłącznie pojęcie dobra wspólnego. Dobro nie jest wspólne, jeśli nie jest dostępne słabym – podkreślił.

Na zakończenie spotkania kardynał podziękował lekarzom za ich zaangażowanie w działalność pomocową. – Łatwiej się o tym mówi, niż się to robi. Więc bardzo wam dziękuję, że nie mówicie kazań, ale tylko pokazujecie. Co innego jest kazanie, a co innego jest ukazanie – podkreślił kard. Grzegorz Ryś.

Google News
Bądź na bieżąco z Misyjne.pl!

Obserwuj misyjne.pl w Google News. Dodaj nas do ulubionych, aby nie przegapić najważniejszych treści z kraju i ze świata.

Czytałeś? Wesprzyj nas!

Działamy także dzięki Waszej pomocy. Wesprzyj działalność ewangelizacyjną naszej redakcji!

zł
Zobacz także
Wasze komentarze