Kard. Parolin do młodych: rozwój to droga do pokoju

Watykański sekretarz stanu spotkał się uczestnikami konferencji na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, poświęconej pokojowym wysiłkom, postaci i dziedzictwu papieża Jana Pawła I. Mówił o odpowiedzialności młodych pokoleń za przyszłość, kryzysie zaufania między narodami, potrzebie międzynarodowej współpracy w walce o pokój, o wyścigu zbrojeń i sztucznej inteligencji.

Jeśli chcesz pokoju, buduj pokój, a nie wojnę

Kard. Parolin potwierdził zaangażowanie Stolicy Apostolskiej na rzecz pokoju opartego na pozytywnych relacjach między narodami, współpracy międzynarodowej i wykorzystaniu zasobów uwzględniających potrzeby najsłabszych. „Bezpieczeństwo buduje się tylko wtedy, gdy utrzymuje się dobre relacje ze wszystkimi. Nie osiąga się go zbrojąc się i szukając wrogów.  Jeśli chcesz pokoju, buduj pokój. Nie wojnę” – powiedział. Poruszył kilka kluczowych kwestii międzynarodowych. 

Dwa narody, dwa państwa

W kwestii Bliskiego Wschodu hierarcha powtórzył, że Stolica Apostolska opowiada się za rozwiązaniem dwupaństwowym. Wyjaśnił, że obecnie jest to jedyne rozwiązanie, które może zagwarantować prawo do samostanowienia dwóch suwerennych państw o określonych granicach, zdolnych do życia w pokoju. „Sprawiedliwy i trwały pokój – podkreślił – musi również chronić wolność religijną i gwarantować swobodny dostęp do miejsc kultu religijnego”.

Kryzys zaufania i prawa międzynarodowego

„Kluczowym problemem, przed którym stoi dziś społeczność międzynarodowa, jest bezkarność – stwierdził kardynał. – Można dopuszczać się okrucieństw, zbrodni przeciwko ludzkości, za które nikt nie ponosi odpowiedzialności”. Wskazał, że gdy państwa łamią ustalone wspólnie zasady, by chronić własne interesy, zdolność do wspólnego działania ulega osłabieniu. 

„Problem multilateralizmu jest problemem zaufania. Jeśli brakuje zaufania, nie ma możliwości współpracy” –  wskazał. Ocenił, że system międzynarodowy, w którym każdy dąży wyłącznie do realizacji własnych interesów, grozi eskalacją „trzeciej wojny światowej w kawałkach”, o której mówił papież Franciszek. 

Sztuczna inteligencja: wyzwanie, któremu trzeba stawić czoła wspólnie

Sekretarz Stanu wskazał na trzy główne powody do obaw: konsekwencje dla zatrudnienia, stosowanie nowych technologii w zbrojeniach oraz przepaść między krajami, które mogą z tych narzędzi korzystać, a tymi, dla których są one niedostępne. Stwierdził, że niezbędna jest szczera współpraca między narodami. „Jeśli jej nie będzie, każdy pójdzie swoją drogą, a sztuczna inteligencja stanie się narzędziem rywalizacji i walki między sobą” – ostrzegł kard. Parolin. 

Dialog międzyreligijny przeciwko instrumentalizacji wiary

Według hierarchy przywódcy różnych wyznań powinni zjednoczyć się przeciwko wykorzystywaniu religii do usprawiedliwiania przemocy. „Imię Boga nie może być usprawiedliwione w promowaniu przemocy” – podkreślił. Wezwał przywódców religijnych do większej odwagi w potępianiu przemocy, której dopuszczają się członkowie ich wspólnot. 

>>> Starszy brat Leona XIV także choruje na raka. „Cały czas się modlimy”

Środki na rozwój, nie tylko na zbrojenia

Kard. Parolin przypomniał, że ​​od czasów Pawła VI Stolica Apostolska apelowała o przeznaczenie części środków wydawanych na zbrojenia na rozwój narodów. „Wydatków wojskowych – zauważył – nie można rozpatrywać bez uwzględnienia potrzeb ludzi: od głodu po choroby, od edukacji po warunki życia tych, którzy cierpią z powodu wojen. 

Przypomniał słowa papieża Franciszka o tym, by nie patrzeć na problemy ludzkości abstrakcyjnie, ale pamiętać o konkretnych twarzach tych, którzy cierpią. Wskazał, że choć obecnie w Europie kwestia zbrojeń jest rozpatrywana w kontekście potrzeby wzmocnienia obronności z powodu słabnącego wsparcia USA, nie może to usprawiedliwiać wydatków, które ignorują potrzeby ludności.

Dziedzictwo Jana Pawła I

Konferencja zgłębiała różne wymiary zaangażowania na rzecz pokoju podczas krótkiego pontyfikatu Jana Pawła I: od ewolucji doktryny Kościoła o wojnie i pokoju, przez działania dyplomatyczne Stolicy Apostolskiej, po międzynarodowe konteksty, w których działał papież Luciani. Poruszono m.in. porozumienia z Camp David z 1978 roku, relacje między Kościołem katolickim a reżimami komunistycznymi za Żelazną Kurtyną, międzynarodowy wymiar pontyfikatu oraz relacje między religią, władzą i konfliktem, a także refleksje nad dziedzictwem Soboru Watykańskiego II.

Zobacz także