Komentarz do Ewangelii, 12 stycznia 2026

Z Ewangelii według Świętego Marka: Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!”. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich Jezus: „Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi”. A natychmiast, porzuciwszy sieci, poszli za Nim. Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni, zostawiwszy ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi, poszli za Nim (Mk 1,14-20). 

Zastanawiający jest w tej Ewangelii pośpiech. Szymon i Andrzej, na których padł wzrok Jezusa, nie targują się z wezwaniem: nie ma „zaraz”, nie ma „potem”. Jest „natychmiast”. Porzucają swoje dotychczasowe życie i idą za Nim. Zaproszenie Jezusa nie odbiera wolności, ale stawia człowieka wobec decyzji, której nie da się bez końca odkładać. „Pójdź za Mną” to nie przymus, lecz wezwanie do wejścia na drogę, na której Jezus jest doskonałym przewodnikiem. 

Zobacz także