Komentarz do Ewangelii, 13 marca 2026

Z Ewangelii wg św. Marka: Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: „Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?”. Jezus odpowiedział: „Pierwsze jest: «Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą». Drugie jest to: «Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego». Nie ma innego przykazania większego od tych”. Rzekł Mu uczony w Piśmie: „Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary”. Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: „Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”. I nikt już nie odważył się Go więcej pytać. 

W drugiej połowie Wielkiego Postu warto zadać sobie pytanie: po co tak naprawdę wypełniam te wszystkie postanowienia wielkopostne? Czy ich źródłem i celem naprawdę jest miłość, czy może coś innego? Umartwienia, post czy jałmużna są ważne i konieczne, lecz stanowią środek do tego, by bardziej kochać Boga i bliźniego. Bywa że źle praktykowana pokuta może przynieść odwrotny skutek. Pomóc nam w czynieniu pokuty w sposób właściwy może ofiarowanie Bogu każdego drobnego umartwienia – czy to w formie zaplanowanego postanowienia, czy nieoczekiwanej niedogodności, jakich wiele przynosi życie – w jakiejś konkretnej intencji. 

Zobacz także