Komentarz do Ewangelii, 21 stycznia 2026

Z Ewangelii wg św. Marka: W dzień szabatu Jezus wszedł do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschniętą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć. On zaś rzekł do człowieka z uschłą ręką: „Podnieś się na środek!”. A do nich powiedział: „Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego czy coś złego? Życie uratować czy zabić?”.  Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy na nich dokoła z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serc, rzekł do człowieka: „Wyciągnij rękę!”. Wyciągnął, i ręka jego stała się znów zdrowa. A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz się naradzali przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić (Mk 3,1-6).  

Jezus stawia w centrum człowieka, a nie przepisy. Jednocześnie wcale nie odbiera tym przepisom ich wartości. Swoim zachowaniem pokazuje, że prawo staje się bezwartościowe wtedy, gdy brakuje w nim miłości. Uzdrowienie w szabat obnaża dramat zatwardziałych serc, które bardziej troszczą się o literę prawa niż o ludzkie życie.  

Ta Ewangelia pokazuje, że dobro nie może czekać na „lepszy moment”. Spotkanie z Chrystusem zawsze domaga się konkretnej decyzji.  

Zobacz także