Komentarz do Ewangelii, 22 lutego 2026

Z Ewangelii wg św. Mateusza: Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: „Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem”. Lecz On mu odparł: „Napisane jest: «Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych»”. Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: „Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: «Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień»”. Odrzekł mu Jezus: „Ale napisane jest także: «Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego»”. Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: „Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon”. Na to odrzekł mu Jezus: „Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: »Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz»”. Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu. 

Ewangelia o kuszeniu Jezusa na pustyni pokazuje, że droga wierności Bogu prowadzi także przez próbę. Jezus nie odpowiada diabłu siłą ani cudami, ale słowem Bożym, które wyznacza właściwy porządek. Trzy pokusy dotykają tego, co dla człowieka szczególnie wrażliwe: chleba, bezpieczeństwa i władzy. Chrystus przypomina, że nic z tego nie może zająć miejsca Boga. To czytelna lekcja na Wielki Post: prawdziwa wolność rodzi się z zaufania Bogu, a nie z ulegania łatwym skrótom. 

Zobacz także