Komentarz do Ewangelii, 30 lipca 2025

Z Ewangelii na dziś: „Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją»” (Mt 13,44-46). 

Święty Mateusz w Ewangelii umieszcza siedem przypowieści z rzędu. Dziś czytamy dwie: o skarbie ukrytym w ziemi i o drogocennej perle. W czasach Jezusa nie było banków w naszym rozumieniu. Skarby zakopywano w ziemi, przechowywano w glinianych stągwiach lub garnkach. Człowiek z przypowieści, aby legalnie zdobyć znaleziony skarb, musi kupić ziemię. Sprzedaje wszystko, co posiada. Ryzykuje – bo zanim dopełni transakcji, ktoś inny mógłby odkopać skarb albo kupić ziemię przed nim. Podobnie z perłą. Kupiec sprzedaje cały majątek, by zdobyć jedną, najcenniejszą. W starożytności perła symbolizowała mądrość. Dla nas tym skarbem i perłą jest wiara i relacja z Bogiem. Jezus pokazuje bardzo konkretnie: życie chrześcijańskie to codzienne zmaganie o wierność. To traktowanie wiary nie jako obowiązku czy ciężaru, ale jako największego bogactwa. W codziennym życiu te wybory nie są teorią. Może w pracy usłyszymy: „przymknij oczy, nie mów, idź na układ” – a wiara każe być uczciwym. Może pojawi się oferta wyższego stanowiska, prestiżu, pieniędzy, ale kosztem odejścia od wartości chrześcijańskich. Może pojawi się pokusa, by zwyciężyć za wszelką cenę, choć Ewangelia woła o przebaczenie i służbę. W takich momentach pytanie brzmi: co wybiorę? Skarb ukryty w roli, perłę ukrytą w codzienności – czy coś, co świeci tylko chwilę i równie szybko gaśnie? Obyśmy zawsze wybierali Boga. 

Zobacz także