Leonard Głowacki OMI: prowincjał w czasie stanu wojennego [NASZA HISTORIA]

O. Leonard Głowacki OMI pełnił funkcję prowincjała w trudnym czasie stanu wojennego w Polsce. Mocno związany z wizerunkami Matki Bożej w Kodniu oraz Markowicach, gdzie przez wiele lat uczył młodzież. 11 marca br. obchodził 70-lecie przyjęcia sakramentu święceń, a w lutym skończył 94 lata.

Urodził się 26 lutego 1932 r. w Ortelu Królewskim na terenie parafii Matki Bożej Różańcowej w diecezji siedleckiej. Znajduje się tam kościół drewniany, który dawniej był cerkwią unicką, a później także prawosławną. 10 lat przed narodzinami o. Głowackiego ustanowiono tam parafię katolicką. Niecałe 30 km. drogi od tej wioski położony jest Kodeń – miejsce bardzo istotne dla miejscowej pobożności. W 1927 r. Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej przejęli opiekę nad sanktuarium z Cudownym Obrazem i parafią w Kodniu. W tej atmosferze przyszły prowincjał kształtował swoją wiarę.

Wieloletni formator młodzieży

O. Głowacki wybrał drogę życia zakonnego. Rozpoczął oblacki juniorat w Lublińcu, a następnie odbył nowicjat w Markowicach, gdzie 8 września 1950 r. złożył pierwszą profesję zakonną. Kolejne lata spędził w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze, przygotowując się do prezbiteratu. Sakrament święceń przyjął – po roku pastoralnym w Lublińcu – 11 marca 1956 r. w Poznaniu.

Znaczną część swojego życia zakonnego związał z Markowicami, gdzie przez wiele lat pełnił posługę wychowawcy i nauczyciela w Niższym Seminarium Duchownym. Był tam profesorem najpierw w latach 1956-1964, a potem 1965-1980, jak również przełożonym markowickiej wspólnoty oblackiej w latach 1968-1974. Jego praca przypadła na czas szczególny – okres Polski Ludowej, w którym seminaria duchowne pozostawały ważnym miejscem formacji młodych ludzi i przestrzenią kształtowania powołań w niesprzyjających warunkach społeczno-politycznych.

Równolegle rozwijał swoje zainteresowania humanistyczne, studiując filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Matka Boża Kodeńska i prowincjał

W latach 1977-1982 miała miejsca peregrynacja Obrazu Matki Bożej Kodeńskiej, za którą odpowiedzialny był o. Głowacki. Łączyło się to z 50-leciem powrotu cudownego obrazu Matki Bożej Kodeńskiej do Kodnia (w 1875 r. wizerunek został wywieziony, a kościół zamieniony na cerkiew. Obraz powrócił w 1927 r.) oraz z 350-leciem pobytu obrazu w Kodniu.

Jeszcze w czasie peregrynacji o. Leonard Głowacki został wybrany prowincjałem Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów. Pełnił tę funkcję przed dwie kadencje (1980–1986). To był trudny czas szczególnych napięć społecznych i politycznych w Polsce, związanych z powstaniem „Solidarności” oraz okresem stanu wojennego. Kierowanie Prowincją w tych latach wymagało wiele roztropności.

Po zakończeniu pracy jako superior Polskiej Prowincji przez lata służył jako misjonarz ludowy i rekolekcjonista. Pracował w różnych wspólnotach: w Poznaniu, Lublinie i Siedlcach. Był superiorem domów w Lublinie (1992-1998) oraz w Siedlcach (1998-2004).

U Matki

Od 2004 r. mieszka w Kodniu. Tam jego działalność nabrała wyraźnie charakteru pisarskiego i formacyjnego. Jest autorem licznych książek i artykułów o tematyce religijnej. Podjął się rozważań nad słowem Bożym, modlitwą oraz życiem chrześcijańskim. Wśród jego publikacji znajdują się m.in. rozważania ewangeliczne, medytacje różańcowe i pasyjne, opracowania poświęcone modlitwie „Ojcze nasz”, a także teksty dotyczące duchowości fatimskiej i kultu Matki Bożej Kodeńskiej.

W jego twórczości szczególne miejsce zajmuje również przybliżanie postaci św. Eugeniusza de Mazenoda oraz historii i charyzmatu Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, a także postaci brata Antoniego Kowalczyka OMI.

O. Leonard Kowalski OMI jest jednym z najstarszych obecnie żyjących oblatów w Polsce.

W Polsce oblaci są obecni od 1920 r. Zgromadzenie zostało założone przez św. Eugeniusza de Mazenoda, późniejszego biskupa Marsylii, 25 stycznia 1816 r. w Aix-en-Provence we Francji. Obecnie liczy ok. 3400 zakonników, a do polskiej prowincji należy ponad 400 oblatów, prawie 250 pracuje w kraju, a inni w należących do niej jurysdykcjach: na Madagaskarze i Reunion, w Ukrainie wraz z Rosją, we Francji-Beneluksie, Skandynawii, Białorusi i Turkmenistanie. Poza polską prowincją zakonną posługuje kolejnych około 100 oblatów pochodzących z Polski. Wśród nich jest czterech biskupów. Misjonarze oblaci są zgromadzeniem misyjnym. Ich naczelną służbą w Kościele jest ukazywanie Chrystusa i Jego królestwa ludziom najbardziej opuszczonym i ubogim, jak i niesienie Dobrej Nowiny ludom, które jeszcze nie poznały Chrystusa oraz pomoc w odkrywaniu ich własnej wartości w świetle Ewangelii. Natomiast tam, gdzie Kościół już istnieje, oblaci kierują się do osób, które mają z nim najmniej kontaktu. Posługę Prowincjała Polskiej Prowincji pełni o. dr Wojciech Popielewski OMI. 

Zobacz także