„Misyjne Drogi”: zakony i misje

Tematem numeru są zakony i zgromadzenia, które powstały, aby formować misjonarzy. Przestrzenie misyjne się zmieniają, ale jedynym zadaniem Kościoła wciąż pozostaje ewangelizacja. Słowem i czynem.

„Każda z tych wspólnot, powstających w określonym czasie i miejscu, ma odrębną specyfikę, czyli charyzmat nadamy przez założycieli. Te skupiające się na modlitwie nazywane są kontemplacyjnymi. Kaznodziejskie to te, które akcentują głoszenie rekolekcji i ewangelizacji ulicznych. Są też żebracze, bo żyjące z łaski Boga i ludzi, te apostolskie od zaangażowania duszpasterskiego czy… misyjne. Właśnie – misyjne. To mrówki robotnice Kościoła. Mają w sobie ciekawość świata, zaangażowanie, świetne przygotowanie misjologiczne, językowe, kulturoznawcze i religioznawcze. To one prowadzą ludzi do Boga w trudnych terenach życia, ale i zmieniają rzeczywistość ludzi, wśród których żyją. Zakładają szkoły i uczelnie, budują studnie, ośrodki zdrowia czy dla dzieci ulicy, dbają o uchodźców i świat stworzony” – podkreślił w edytorialu redaktor naczelny Marcin Wrzos.

Autorzy tekstów na łamach „Misyjnych Dróg” (m.in. o. prof. Leon Nieścior OMI, ks. Marcin Głąbek, o. prof. Jarosław Różański) ukazują rolę zakonów misyjnych w funkcjonowaniu Kościoła. Ekspertami wydania są: Marta Titaniec, Magdalena Moll-Musiał i bp Szymon Stułkowski. W dwumiesięczniku można przeczytać relację z Jubileuszu Misji i Migrantów (dr hab. Marcin Wrzos OMI), a także papieskie orędzie na Światowy Dzień Misyjny. W 234. numerze „Misyjnych Dróg” czytelnicy znajdą rozmowy z s. Barbarą Furgal i s. Agatą Mech SSPC o tym, że ich charyzmat ciągle jest Kościołowi potrzebny i znajduje przestrzenie do działania.

W czasopiśmie znalazło się miejsce na dwa fotoreportaże. „Eugeniusz był dzieckiem wrażliwym, wyczulonym na innych, ale także upartym, potrafił powiedzieć, co myśli, nawet jeśli to nie podobało się innym. Sielankowe dzieciństwo przerwała rewolucja, w wyniku której Eugeniusz z najbliższą rodziną przez 12 lat tułał się po różnych miastach Italii” – to fragment tekstu Romana Tyczyńskiego OMI Aix-en-Provence i Marsylii. Natomiast drugi reportaż – s. Dolores Doroty Zok SSpS – dotyczy Arnolda Janssena, założyciela werbistów i dwóch zgromadzeń sióstr służebnic Ducha Świętego.

W kolejnym wydaniu czasopisma nie brakuje działu „Przyjaciele Misji”, a także informacji dotyczących prowadzonego przez redakcję projektu „Misja Szkoła”. Jak zwykle jest też szesnastostronicowa wkładka dla dzieci „Misyjne Dróżki Dreptaka Nóżki” – tym razem z opowieściami z Zambii. Opublikowano także felietony prof. Elżbiety Adamiak i ks. prof. Andrzeja Draguły. Na łamach pisma czytelnicy zachęcani są też do odwiedzania internetowego portalu misyjnego www.misyjne.pl.

„Misyjne Drogi” to prawie stustronicowy dwumiesięcznik wydawany od 1983 r. w Poznaniu przez Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Do publicystów piszących na jego łamach zalicza się o. Jarosława Różańskiego OMI, Tomasza Terlikowskiego, prof. Eugeniusz Sakowicza, o. Andrzeja Madeja OMI, Elżbietę Adamiak, ks. Artura Stopkę oraz ks. Andrzeja Dragułę. Celem redakcji jest kreatywna i ciekawa prezentacja działalności misyjnej Kościoła, treści religioznawczych, podróżniczych i antropologicznych.

Zobacz także