Prowincjał z wizytą na Madagaskarze

W dniach 10–20 października ojciec prowincjał Wojciech Popielewski przebywał na Madagaskarze. Głównym powodem wizyty było Zgromadzenie Ogólne tamtejszej Delegatury Oblatów – wydarzenie będące nie tylko czasem dziękczynienia za 200 lat papieskiej aprobaty Konstytucji i Reguł Zgromadzenia, ale także ważnym krokiem w stronę przekształcenia malgaskiej misji w osobną Prowincję.

– Pojechałem na zaproszenie superiora Delegatury, o. Alphonsa Rakotondravelo, w związku z organizowanym Zgromadzeniem Ogólnym naszej Delegatury. To swoisty kongres, który zgromadził wielką reprezentację oblatów pracujących na Madagaskarze. Celem tego zwołania było z jednej strony uroczyste świętowanie 200-lecia papieskiej aprobaty naszych Konstytucji i Reguł, a z drugiej – wyznaczenie działań w związku z procesem, który Delegaturę na Madagaskarze ma uczynić w przyszłości Prowincją – relacjonuje o. Prowincjał.

Spotkanie odbyło się w scholastykacie oblackim w Fianarantsoa, 400 km na południe od stolicy Madagaskaru. Oprócz oblatów wzięły w nim udział grupy Przyjaciół Misji z Madagaskaru i świeccy Stowarzyszeni, którzy tworzą poszerzony krąg naszej mazenodowskiej rodziny. Biorąc pod uwagę stan dróg, niektórzy jechali dwa dni, by wziąć udział w tym wydarzeniu.

Cztery dekady dynamicznego rozwoju

– Formalnie zacząło się ono w czwartek 15 października i trwało do niedzieli 18 października. Bogaty program obejmował uroczyste celebracje, refleksje w sali plenarnej, prace w grupach, dzielenie się i dyskusje. Kiedy patrzy się dzisiaj na to, w jaki sposób rozwija się nasza oblacka misja, trudno szukać innych słów niż te dwa: epopeja misjonarska. Dziś Delegatura na Madagaskarze liczy 105 oblatów, w tym 30 kleryków. Oblaci pracują w miejskich parafiach i placówkach misyjnych w ciągle trudno dostępnych wioskach. W 2011 r. objęli swoją posługą wyspę Réunion, a teraz przygotowują się do wyjazdu na Rodrigues.

Całe to wielkie dzieło ewangelizacyjne było możliwe dzięki wielkiej odwadze, proroczej wizji i głębokiej wierze kolejnych pokoleń misjonarzy, którzy przyjechali na Czerwoną Wyspę w 1980 r. Szybko podjęli współpracę z innymi zgromadzeniami misjonarzy i – przede wszystkim – ze strukturami lokalnego Kościoła pod przewodnictwem miejscowych biskupów.

– Trudno w tym kontekście nie spojrzeć na naszą misję inaczej niż przez pryzmat słowa „komplementarność”: „Ja siałem, Apollos podlewał, lecz Bóg dał wzrost” (1 Kor 3, 6) – mówił niegdyś św. Paweł. Słowa te oddają znakomicie to, o czym wspomniałem: każdy włożył swoją cząstkę w to wielkie dzieło ewangelizacji Madagaskaru – dodaje Prowincjał.

Od misji w buszu po nowoczesne media

W czasie swojej wizyty, oprócz udziału w Zebraniu, o. Wojciech odwiedził także pozostałe dwie wspólnoty oblackie w Fianarantsoa: parafię pw. św. Eugeniusza de Mazenoda oraz oblackie Centrum Medialne OMIFILM.

– To pokazuje, jak różnorodnymi środkami ewangelizują oblaci: od wędrówek do buszu, przez pracę w miastach, aż po głoszenie Ewangelii przez nowoczesne media. Znowu chciałoby się przywołać św. Pawła, który mówił, że niezależnie od sposobu, najważniejsze jest to, by Chrystus był głoszony (por. Flp 1, 18) – komentuje o. Wojciech.

Śluby, święcenia i powołania

Na zakończenie spotkania odbyły się uroczystości złożenia ślubów wieczystych przez dwóch kleryków (w sobotni wieczór) oraz święceń kapłańskich trzech oblatów i trzech kamilianów (w niedzielę).

– Uroczystość złożenia ślubów wieczystych zgromadziła nie tylko oblatów i ich rodziny, ale także ogromną społeczność parafii św. Eugeniusza. Mszy św. przewodniczył o. bp Marek Ochlak OMI, homilię wygłosił superior Delegatury o. Alphonse, a mnie przypadł przywilej przyjęcia ślubów od tych dwóch młodych kleryków. Następnego dnia rano bp Marek udzielił święceń kapłańskich naszym trzem diakonom i trzem diakonom kamilianów. Mszy św. przewodniczył ordynariusz diecezji Fianarantsoa, J.E. ks. abp Fulgence Rabemahafaly, któremu towarzyszył koadiutor, ks. abp Jean Nicolas Rakotojaona. Msza Święta trwała prawie pięć godzin, a po niej wspólnota parafialna zorganizowała uroczysty obiad w domu parafialnym. Świętowaniu nie było końca, a przedstawiciele lokalnej społeczności podkreślali wielkie dzieło dokonane w tym miejscu przez oblatów. Z kolei bp Marek wspomniał przy okazji obecności kamilianów ich otwartość wobec nas w początkach naszej posługi oraz trwającą do dzisiaj znakomitą współpracę – mówi o. Prowincjał.

Zebranie Ogólne Delegatury nie było zatem tylko kilkudniowym spotkaniem dyskusyjnym – jego zwieńczeniem stały się dwa najbardziej podniosłe i znaczące momenty dla zakonnej rodziny: śluby wieczyste i święcenia kapłańskie.

– Trzeba dziękować Bogu, że ciągle budzi nowe powołania. W domach formacyjnych na Madagaskarze – w prenowicjacie, nowicjacie i scholastykacie – nie brakuje młodych ludzi chcących iść śladami naszego Założyciela. To daje wielką nadzieję w kontekście procesu przekształcenia naszej Delegatury w Prowincję. Kiedy to nastąpi? Trudno jeszcze powiedzieć, ale w dialogu z Administracją Generalną wyznaczamy kolejne kamienie milowe. Uczestnicy spotkania w konkluzjach jasno wyrazili pragnienie podążania w tym kierunku. Nasza Polska Prowincja – jako prowincja-matka – nie tylko będzie w tym procesie towarzyszyć, ale uczyni wszystko, aby przebiegł on rzetelnie, bez dróg na skróty, i zaowocował w przyszłości powołaniem do życia nowej, dynamicznej Prowincji – podkreśla o. Wojciech.

Dobre relacje i wdzięczność dla Polski

Razem z Prowincjałem na Madagaskar udał się o. Andrzej Albiniak OMI, ekonom prowincjalny. Jego zadaniem było odwiedzenie wspólnot oraz rozmowy z lokalnymi ekonomami i przełożonymi o ich aktualnej sytuacji, trudnościach i potrzebach. Ojciec Andrzej był także reprezentantem Prowincji podczas święceń biskupich o. Mariusza Kasperskiego OMI, którego Ojciec Święty powołał do posługi biskupa pomocniczego diecezji Toamasina.

– To ogromna radość dla nas, że po święceniach biskupich o. Marka Ochlaka i ustanowieniu go ordynariuszem diecezji Fénérive-Est w zeszłym roku, kolejny oblat będzie posługiwał na Madagaskarze, mając pełnię święceń – dodaje w swojej refleksji o. Prowincjał.

Dynamicznie rozwijający się Kościół na Madagaskarze wiele zawdzięcza Dobrodziejom i Przyjaciołom Misji z Polski.

– Często to podkreślano: nasi oblaci, jak i wierni świeccy na Madagaskarze, mają tego pełną świadomość. Nieprzerwana pomoc materialna, wsparcie duchowe i modlitwa są bezcenne. Chciałbym w tym miejscu serdecznie podziękować wszystkim naszym Przyjaciołom Misji, Dobrodziejom i Współpracownikom. Dopiero kiedy zobaczy się na własne oczy, jak ta pomoc przekształca się w wielkie dzieło ewangelizacji, wdzięczność rośnie jeszcze bardziej – podsumowuje o. Wojciech.

W przyszłym roku Madagaskar odwiedzi Ojciec Generał. Ojciec Prowincjał również zaplanował dłuższą wizytę, której celem będzie odwiedzenie wszystkich wspólnot oraz kontynuowanie procesu zmierzającego do utworzenia nowej Prowincji Oblatów.