„Odwagi” w środku ferii. W Gostyniu trwa Zimowe Paradiso [FOTOREPORTAŻ]

Od 16 do 20 lutego młodzież z archidiecezji poznańskiej bierze udział w Zimowym Paradiso, czyli w rekolekcjach organizowanych na Świętej Górze w Gostyniu przez Duszpasterstwo Młodzieży Archidiecezji Poznańskiej. Ten czas ma prowadzić do świętości. Nawet – a może szczególnie – w czasie ferii zimowych.

Po raz drugi Duszpasterstwo Młodzieży Archidiecezji Poznańskiej wychodzi z propozycją zimowych rekolekcji dla młodzieży na Świętej Górze w Gostyniu. Po raz pierwszy zaś inicjatywa ta odbywa się pod szyldem Zimowego Paradiso – jako kontynuacja letnich spotkań. Hasło tegorocznej zimowej edycji to: „Odwagi”. Co ciekawe, także letnie Paradiso będzie w tym roku odbywało się pod hasłem „Odwagi”.

>>> Jak w raju. Młodzi znów odwiedzili Gostyń [PARADISO 2025]

Odwagi!

Przed południem uczestnicy Zimowego Paradiso brali w warsztatach z psychologiem. Młodzież pracowała nad asertywnością, rozpoznawaniem emocji i komunikacją. – Najbardziej podobało mi się to, że mogliśmy mówić szczerze – opowiada jedna z uczestniczek, dodając, że takich ćwiczeń nie ma w szkole.

Młodzi pracowali na konkretnych sytuacjach z życia szkolnego i domowego, ucząc się rozpoznawania tego, co czują, i nazywania tego bez lęku. – Umiejętność rozumienia i wyrażania własnych emocji jest ważnym elementem rozwoju człowieka – wyjaśnia ks. Tadeusz Baranowski, duszpasterz Młodzieży Archidiecezji Poznańskiej. – Ważna jest nie tylko pobożność, ale też narzędzia adekwatne do różnych sytuacji w dojrzałym życiu – dodaje duszpasterz, wspominając o aktualnej „epidemii” depresji i problemów psychicznych.

Świat ikon

W odróżnieniu od festiwalowej atmosfery lipcowego Paradiso, zimą młodzi dużo czasu spędzają na spacerach czy w skupieniu przy tworzeniu. Popołudnia upływają bowiem na warsztatach z malowania ikon.

>>> Weronika Kaszub: malując ikony, powierzam Bogu efekty mojej pracy [ROZMOWA]

Motywem ikon, których młodzi świat odkrywają, jest św. Jerzy walczący ze smokiem – postać nieprzypadkowa, gdyż jest to święty odważny, wierny, gotowy stanąć do walki.

Czas spędzany na zimowym Paradiso bardzo się młodym podoba. –  Nie byłam wcześniej na Paradiso, ale po tych dniach wiem, że pojadę w wakacje – dzieli się z radością Zuzia, jedna z uczestniczek.

Swobodny czas, który też formuje

Niemal od początku moich odwiedzin na Zimowym Paradiso zwróciłam uwagę na śpiew. Młodzież śpiewa tam nie tylko podczas modlitwy. Śpiew towarzyszy spacerom, tworzeniu ikon, rozgrywkom w gry planszowe w czasie wolnym.  –  To chyba jest najpiękniejsze: że oni naprawdę chcą śpiewać – zauważa jedna z prowadzących, dodając, że nie tylko chcą, ale też umieją.

Podczas rekolekcji nie brakuje czasu wolnego – ferie to przecież czas odpoczynku. Wieczory należą do integracji: tańce, wspólne rozmowy, filmy. – Fajne jest to, że nie wszystko jest zaplanowane co do minuty – mówi jeden z uczestników. –  Jest czas, żeby odpocząć, pogadać z kimś dłużej.

W stronę Wielkiego Postu

Zimowe Paradiso odbywa się w tygodniu, w którym przypada Środa Popielcowa – stało się więc również wejściem w czas Wielkiego Postu. Podczas konferencji i modlitwy młodzi przyglądali się postaciom biblijnym: Judycie, Rut, Janowi Chrzcicielowi i innym świadkom odwagi wiary.

– Wieczory z Biblią to moje ulubione momenty tutaj – dzieli się Helena, która przyjechała na Paradiso po raz pierwszy. Młodzi z lekkim zdziwieniem zauważają, że godzina ciszy z Pismem Świętym jest im bardzo potrzebna i szczególnie cenna.

Przygotowanie do lata

Zimowe Paradiso stanowi kontynuację dużego i głośnego letniego wydarzenia, ale jest też zaproszeniem do uczestnictwa w kolejnym spotkaniu. Dla wielu młodych to pierwszy krok. – Nie znałyśmy wcześniej Paradiso, ale teraz już wiemy, że w wakacje chcemy na nie przyjechać – mówią uczestniczki.

Zimowe Paradiso stanowi pewien śródroczny łącznik między spotkaniami młodzieży z archidiecezji poznańskiej w wakacje. W rytmie modlitwy, warsztatów i zwyczajnych rozmów młodzi przeżywają swoje ferie – inaczej niż zwykle. Śpiew, cisza kaplicy, praca nad ikoną, spacer po Świętej Górze – wszystko to składa się na czas, który jest próbą przeżycia codzienności z pełnią „Odwagi” – także tą, która ma przetrwać po powrocie do szkoły i codziennych obowiązków.

Zobacz także