Senat Francji próbuje zastopować przyjęcie ustawy o eutanazji

Na dwa tygodnie przed terminem ostatecznego głosowania w Zgromadzeniu Narodowym w sprawie ustawy legalizującej eutanazję i wspomagane samobójstwo, Senat, który zajmuje się obecnie tym projektem podjął próbę zastopowania jej przyjęcia przez parlament.

Komisja Spraw Społecznych izby wyższej wysłała list do premiera François’a Bayrou z prośbą o zawieszenie procedowania nad ustawą, która głęboko podzieliła francuskie społeczeństwo. Pod pismem z 1 lipca podpisali się: przewodniczący komisji Philippe Mouiller oraz senatorowie-sprawozdawcy projektu: Christine Bonfanti-Dossat i Alain Milon.

Argumentują oni, że tak ważna zmiana prawna nie powinna być przyjmowana w tak szybkim tempie. Uważają, że konieczne jest zapewnienie czasu na autentyczną debatę narodową na temat reformy, która dotyka jednego z fundamentów każdego społeczeństwa: zakazu umyślnego odbierania życia. Przypominają, że Senat znacząco zmienił projekt ustawy w drugim czytaniu. Izba wyższa usunęła w szczególności przepisy przyznające prawo do wspomaganego samobójstwa, uznając je za sprzeczne z duchem ustawy z 2016 roku, która opierała się na odrzuceniu uporczywej terapii i na rozwoju opieki paliatywnej, ale nie zezwalała na żadne działanie mające na celu celowe spowodowanie śmierci.

Od wielu miesięcy również liczni lekarze, osoby pracujące na oddziałach opieki paliatywnej, eksperci prawni, filozofowie, stowarzyszenia osób niepełnosprawnych i starszych, a także przedstawiciele głównych religii, ostrzegają przed konsekwencjami takiej legalizacji. Wszyscy obawiają się, że po zniesieniu zasady zakazu zabijania kryteria dostępu do eutanazji lub wspomaganego samobójstwa będą stopniowo rozszerzane, co zaobserwowano już w kilku krajach europejskich.

Kościół katolicki pozostaje jednym z najmocniejszych głosów sprzeciwu wobec tej reformy. Biskupi Francji wielokrotnie potępiali „zmianę antropologiczną” i apelowali do parlamentarzystów, aby nie przekraczali czerwonej linii, która radykalnie zmieniłaby rolę lekarza. Dla Kościoła odpowiedzią na cierpienie nie może być śmierć, lecz jest nią godne towarzyszenie, łagodzenie bólu i efektywny rozwój opieki paliatywnej w całym kraju.

Zobacz także