Siostra sekretarza Papieża: Leon XIV zawsze był blisko ludzi

Nie było tego w przygotowanym przemówieniu. To wypłynęło z jego serca – mówi Leidy Rimaycuna, siostra ks. Edgarda Rimaycuny Ingi, osobistego sekretarza Leona XIV, wspominając pierwsze papieskie pozdrowienie skierowane do Chiclayo. W rozmowie z Vatican News opowiada o nieznanych szerzej wspomnieniach rodzinnych, bliskości przyszłego Papieża wobec ubogich i szczególnej więzi łączącej go z mieszkańcami północnego Peru.

„To wypłynęło z jego serca”

Kiedy 8 maja 2025 roku Robert Prevost pojawił się na balkonie Bazyliki św. Piotra jako nowo wybrany Papież, mieszkańcy peruwiańskiego Chiclayo usłyszeli słowa, których prawdopodobnie się nie spodziewali. Leon XIV pozdrowił swoją „umiłowaną diecezję Chiclayo”, w której przez lata pełnił posługę biskupią.

Dla Leidy Rimaycuny, siostry osobistego sekretarza Papieża, był to moment szczególny. Jak dowiedziała się później od brata, ks. Edgarda Rimaycuny Ingi, pozdrowienie nie znajdowało się w przygotowanym wcześniej tekście.

„Nie było tego w scenariuszu. To wypłynęło z jego serca, z głębi duszy. Pozdrowił swoją ukochaną diecezję Chiclayo i był to moment, który na zawsze zapisał się w sercach nas wszystkich” – opowiada Leidy w rozmowie z Vatican News.

Podczas obecnej podróży apostolskiej Leona XIV do Peru te wspomnienia powracają ze szczególną siłą. Papież ponownie odwiedza miejsca, w których przez lata sprawował posługę duszpasterską, a rodzina jego osobistego sekretarza przeżywa powrót obu duchownych do rodzinnych stron.

>>> Rewolucjonistka miłości. Maria Luiza Merkert [PATRONKA DNIA]

Od biskupa Chiclayo do Następcy św. Piotra

Historia współpracy ks. Edgarda Rimaycuny z Robertem Prevostem rozpoczęła się w 2015 roku. Przyszły Papież był wówczas biskupem Chiclayo, a młody kapłan został jego osobistym sekretarzem.

Po okresie studiów w Rzymie i powrocie do diecezji współpraca była kontynuowana. Kiedy w 2023 roku Prevost został mianowany prefektem Dykasterii ds. Biskupów, ks. Edgard ponownie udał się z nim do Rzymu, aby pełnić funkcję sekretarza.

Leidy podkreśla, że ich relacja od początku opierała się na bliskości, dobrej komunikacji i wzajemnym zaufaniu. Wspomina także wspólne podróże po diecezji, podczas których odwiedzali parafie i lokalne wspólnoty.

„To, co szczególnie się wyróżniało, to komunikacja, bliskość, jaka ich łączyła, oraz zaufanie, którym mój brat darzył ówczesnego biskupa Roberta” – zaznacza.

Wybór Prevosta na Stolicę Piotrową był dla rodziny Rimaycuna wydarzeniem wyjątkowym. Radości z wyboru nowego Papieża towarzyszyła wiadomość, że ks. Edgard pozostanie jego osobistym sekretarzem.

„Wszyscy odczuwaliśmy wielką dumę i wzruszenie. A świadomość, że mój brat nadal będzie jego sekretarzem, była naprawdę podwójnym błogosławieństwem” – przyznaje Leidy.

Nie chciał słuchać opowieści o biedzie. Chciał zobaczyć ją osobiście

Wspomnienia Leidy ukazują Roberta Prevosta jako pasterza, który nie ograniczał swojej posługi do oficjalnych spotkań i uroczystości.

„Lubił odwiedzać ludzi i osobiście być na miejscu. Nie wystarczało mu, żeby ktoś mu o czymś opowiedział czy przekazał informacje” – podkreśla.

Przyszły Papież szczególnie angażował się w pomoc osobom dotkniętym ubóstwem i klęskami żywiołowymi.

Podczas pandemii COVID-19 zainicjował zbiórkę środków na instalację urządzeń produkujących tlen medyczny. Początkowo planowano uruchomienie jednej instalacji, jednak dzięki mobilizacji lokalnej społeczności udało się zrealizować dwie.

„Zmobilizował całą społeczność do zbierania darowizn” – wspomina siostra papieskiego sekretarza.

Leidy przypomina również obecność Roberta Prevosta wśród mieszkańców dotkniętych powodziami związanymi ze zjawiskiem El Niño. Woda z występujących z brzegów rzek zniszczyła wówczas między innymi tereny dystryktu Íllimo.

Biskup osobiście odwiedzał poszkodowane miejscowości, aby poznać sytuację mieszkańców i ich potrzeby.

„Jego istota pozostała niezmienna”

Czy wybór na Papieża zmienił człowieka, którego rodzina Rimaycuna znała przez tyle lat? Leidy nie ma wątpliwości.

„Myślę, że jego istota pozostała niezmienna. Jest człowiekiem bardzo bliskim ludziom, lubi przebywać wśród swojej wspólnoty. Jest osobą niezwykle spokojną, która przekazuje innym poczucie pokoju i wewnętrznego spokoju” – mówi.

W maju tego roku rodzina Rimaycuna miała okazję spotkać się z Leonem XIV w Rzymie. Leidy szczególnie zapamiętała serdeczność, z jaką zostali przyjęci.

„Jest człowiekiem bardzo ludzkim, lubi być blisko innych. Przyjął nas z ogromną serdecznością, miłością i oddaniem” – wspomina.

Powrót do miejsca, w którym rodziło się powołanie

Podczas obecnej wizyty w Chiclayo Leon XIV odwiedził prywatnie kaplicę św. Oskara Romero w dzielnicy La Victoria.

Dla rodziny Rimaycuna było to wydarzenie szczególnie wzruszające. Właśnie w tym miejscu formował się bowiem ks. Edgard, obecny osobisty sekretarz Ojca Świętego.

„Widok mojego brata i Ojca Świętego powracających tutaj napełnił nas ogromną dumą i satysfakcją” – przyznaje Leidy.

Jej zdaniem historia brata może być również inspiracją dla młodych ludzi, którzy zastanawiają się nad powołaniem kapłańskim lub zakonnym.

„Niech się nie boją. Niech słuchają, niech uczą się słuchać i uważnie wsłuchują się w swoje pierwsze wewnętrzne poruszenia” – zachęca.

>>> Św. Franciszek z Asyżu upamiętniony w tegorocznej Tatrzańskiej Świątyni Lodowej [+GALERIA]

Papieskie życzenia zachowane w rodzinnym albumie

Leidy dzieli się także osobistym wspomnieniem z 2017 roku. Kiedy wychodziła za mąż, zaprosiła na ślub ówczesnego biskupa Chiclayo, Roberta Prevosta.

Ze względu na obowiązki duszpasterskie nie mógł uczestniczyć w uroczystości. Nie zapomniał jednak o młodej parze. Za pośrednictwem ks. Edgarda przekazał nowożeńcom gratulacje, życzenia i błogosławieństwo.

„To wspomnienie przechowuję w albumie, ale także w sercu i duszy. Zachowałam jego pozdrowienie, w którym życzył nam, aby nasze małżeństwo układało się jak najlepiej, zawsze z Bożym błogosławieństwem” – opowiada.

Dziś, gdy Leon XIV ponownie odwiedza Peru, Leidy ma nadzieję, że jego rodacy zachowają nie tylko emocje związane z papieską wizytą, ale przede wszystkim jej duchowe przesłanie.

„Chciałabym, aby pozostało przesłanie, które nam przyniósł: przesłanie pokoju, miłości, dialogu, wielkiej troski o bliźniego i wezwanie, abyśmy stawali się lepszymi ludźmi” – podsumowuje.

Zobacz także