słowo do Słowa, 14 kwietnia 2026

Z Ewangelii wg św. Jana: Jezus powiedział do Nikodema: „Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha”. Na to rzekł do Niego Nikodem: „Jakżeż to się może stać?”. Odpowiadając na to, rzekł mu Jezus: „Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne”. 

Kolejny fragment rozmowy Nikodema z Jezusem. Powtórne narodziny. To się dzieje z nami podczas chrztu świętego, gdy zostajemy przyjęci do Kościoła. W tym sakramencie rodzimy się z wody i Ducha. Chrzest to sakrament bardzo wielkanocny. W czasie wigilii paschalnej uroczyście odnawialiśmy przyrzeczenia chrzcielne – wyrzekając się zła, grzechu i szatana oraz wyznając wiarę w Boga. Po raz kolejny powiedzieliśmy Bogu „tak”, potwierdzając deklarację rodziców lub własną ze chrztu świętego. Ale nie zapominajmy, że na deklaracjach wiara się nie kończy – ona się na nich zaczyna. Dopiero to co potem – nasze konkretne działania – pokazuje, czy na pewno jesteśmy na „tak”. Chrzest to ogromny przywilej, ale to również konkretne zadanie. Uczniowie i misjonarze mają co robić. Czas działania jest teraz, nie za chwilę. Warto wziąć się do roboty, by Ewangelia szła dalej w świat. 

Zobacz także