słowo do Słowa, 14 czerwca 2026

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza 

Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”. 

Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. 

Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.

Jezus rozszerza swoją działalność, angażując dwunastu apostołów. Nie działają więc we własnym imieniu, lecz z autorytetem Jezusa. 

Liczba dwanaście jest symboliczna i wskazuje na odnowienie Izraela (dwanaście pokoleń). W tym kluczu należy też odczytać tymczasowe ograniczenie geograficzne: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego”. Misja ma najpierw dotrzeć do Ludu Wybranego, co podkreśla wierność Boga wobec Przymierza z Izraelem. Jezus dostrzega zagubienie narodu żydowskiego pozbawionego właściwej duchowej opieki. 

Treścią misji jest Królestwo Boże, które nie jest jakąś ideą, ale wraz przyjściem Jezusa staje się rzeczywistością, która uwalnia człowieka od chorób ciała (uzdrowienia) i duszy (wypędzanie złych duchów). 

Zobacz także