słowo do Słowa, 14 listopada 2026

Z Ewangelii wg św. Łukasza (Łk 18,1-8)  

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać: „W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: «Obroń mnie przed moim przeciwnikiem!». Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: «Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie nachodziła mnie bez końca i nie zadręczała mnie»”. 

I Pan dodał: „Słuchajcie, co mówi ten niesprawiedliwy sędzia. A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”. 

Ta Ewangelia przypomina nam, że modlitwa nie zawsze oznacza natychmiastową odpowiedź. Czasem długo prosimy o coś Boga i mamy wrażenie, że nic się nie zmienia. Wtedy łatwo się zniechęcić i przestać się modlić. Jezus zachęca jednak, by nie rezygnować i nie tracić nadziei. Wytrwała modlitwa nie polega na przekonywaniu Boga do naszych racji, ale na zaufaniu, że On słyszy nasze wołanie i wie, czego potrzebujemy. Warto więc modlić się także wtedy, gdy nie widzimy jeszcze żadnych efektów.  

Zobacz także