słowo do Słowa, 16 listopada 2026

16 listopada 2026  

Z Ewangelii wg św. Łukasza (Łk 18,35-43) 

Kiedy Jezus przybliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał przeciągający tłum, wypytywał się, co to się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”. Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”. 

Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się przybliżył, zapytał go: „Co chcesz, abym ci uczynił?”. On odpowiedział: „Panie, żebym przejrzał”. Jezus mu odrzekł: „Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła”. Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu. 

Czasem trzeba odważyć się głośno powiedzieć Jezusowi, czego naprawdę potrzebujemy. Podobnie jak niewidomy z dzisiejszej Ewangelii. Choć inni próbowali go uciszyć, on nie zrezygnował i wołał jeszcze głośniej. Jezus zatrzymał się przy nim i zapytał: „Co chcesz, abym ci uczynił?”. To pytanie może być skierowane również do nas. Czy potrafimy nazwać to, czego naprawdę potrzebujemy? Czasem potrzebujemy nie tyle zmiany sytuacji, ile innego spojrzenia na nią: większej wiary, nadziei albo odwagi. Warto więc nie bać się wołać do Jezusa. On potrafi zatrzymać się właśnie przy tym, kto najbardziej potrzebuje Jego obecności. 

Karolina Binek 

Zobacz także