słowo do Słowa, 18 września 2026

18 września 

Łk 2,41-52 

Powinienem być w tym, co należy do mego Ojca 

Słowa Ewangelii według św. Łukasza 

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Lecz On im odpowiedział: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?”. Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócili do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi. 

Bóg jest cierpliwy. Rzadko patrzymy na ten fragment Ewangelii pod tym kątem, ale chyba warto to odnotować. Jezus znakomicie zorganizował sobie czas bez rodziców, ale jednak po swoim występku „był im poddany”. Mógł przecież powiedzieć, że odtąd idzie już swoją drogą, bo przecież zna dobrze swoją misję. Ale jednak tego nie zrobił. Cierpliwie i pokornie czekał. Bo taka jest natura Boga. 

Zobacz także