słowo do Słowa, 4 października 2026

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza (Mt 21,33-43) 

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: 

„Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. 

Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?”. 

Rzekli Mu: „Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze”. 

Jezus im rzekł: „Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: «Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach». Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce”. 

Nie zawsze to widzimy, ale lubimy wstawiać siebie w miejsce Jezusa. Wydaje nam się, że wiemy, co dla nas najlepsze. Wiemy też, co powinien zmienić w sobie ktoś obok nas. Odrzucamy drugiego człowieka, a przecież w nim mieszka Chrystus. Tylko Bóg może dać naszemu sercu bezinteresowną miłość, także do tego, z kim nam nie po drodze. A kochać kogoś, kto robi nam pod górkę, to prawdziwa wolność i szczęście.

Zobacz także