słowo do Słowa, 9 lipca 2026

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 10,7-15) 

Jezus powiedział do swoich apostołów: 
„Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie w drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski. Wart jest bowiem robotnik swej strawy. 

A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie. Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was. 

A jeśliby was gdzieś nie chciano przyjąć i nie dano posłuchu słowom waszym, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych! Zaprawdę, powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu”. 

Mówi się, że jednym z najpiękniejszych uczuć jest wdzięczność. Na pewno możemy jej doświadczyć, gdy szczerze i z otwartym sercem dostrzeżemy, jak bardzo zostaliśmy obdarowani przez Boga – zupełnie za darmo. Poczynając od daru życia, licznych talentów, bliskich i przyjaciół, zaspokojenia podstawowych potrzeb takich jak jedzenie, ubranie, ciepłe mieszkanie… Zapewne każdy z nas mógłby długo wymieniać, gdyby się nad tym mocniej zastanowił. 

Owocem prawdziwej wdzięczności jest też chęć dawania. Skoro tyle otrzymałem, to przecież mogę się tym dzielić. Wydaje mi się, że im więcej będziemy dziękować Bogu, tym hojniejsi się staniemy. Samo bowiem zauważenie, jak dużo mamy, motywuje nas do działania na rzecz innych. 

Zobacz także