Św. Ludwik de Montfort – wielki czciciel Maryi, którego duchowość inspirowała Jana Pawła II [PATRON DNIA]

„Nie wierzę, aby człowiek mógł osiągnąć głęboką jedność z Naszym Panem i doskonałą wierność Duchowi Świętemu bez bardzo ścisłej więzi z Najświętszą Dziewicą”. To jedno z podstawowych założeń duchowości Ludwika Marii Grignion de Montfort. 28 kwietnia Kościół obchodzi wspomnienie tego świętego, którego do kalendarza powszechnego Kościoła włączył Jan Paweł II.

„Cała nasza doskonałość – pisał Ludwik Maria Grignion de Montfort – polega na tym, by być upodobnionymi, zjednoczonymi i poświęconymi Jezusowi”, a naśladowanie Maryi oznacza podążanie za „stworzeniem najbardziej upodobnionym do Jezusa”.

Cały dzień na adoracji

Urodził się 31 stycznia 1673 roku jako drugi z osiemnaściorga dzieci w głęboko chrześcijańskiej rodzinie bretońskiej w Montfort-la-Cane. Chrzest otrzymał dzień po narodzinach.

Pomimo trudności finansowych, w wieku 12 lat Ludwik rozpoczął naukę w jezuickim kolegium św. Tomasza Becketa w Rennes, a następnie przeniósł się do Paryża, gdzie studiował na Sorbonie i wstąpił do seminarium św. Sulpicjusza. W wieku 27 lat, 5 lipca 1700 roku, w dniu Pięćdziesiątnicy, został wyświęcony na kapłana. Świadkowie wspominają, że przez cały dzień trwał w adoracji niczym „anioł przy ołtarzu”.

Obrona prawdy przeciw herezji jansenizmu

Był człowiekiem modlitwy, ale także czynu. Jego działalność ewangelizacyjna od początku wyróżniała się obroną wiary katolickiej przed racjonalizmem, protestantyzmem, gallikanizmem oraz szeroko rozpowszechnionym jansenizmem.

Jednym z pierwszych jego zadań była posługa kapelana w szpitalu w Poitiers. Bardzo kochany przez chorych i ubogich za gorliwość misyjną i bezwarunkowe oddanie, spotkał się jednak z niechęcią części duchowieństwa z powodu stylu życia uznawanego za zbyt nietypowy, co doprowadziło do jego odwołania z tej funkcji.

>>> Św. Ludwik Grignion de Montfort i jego oddanie Maryi w „niewolę miłości” [PATRON DNIA]

Pielgrzymka piesza do papieża i misja wśród ludu

Po dwóch miesiącach wędrówki, w 1706 roku dotarł do Rzymu, gdzie papież Klemens XI nadał mu tytuł Misjonarza Apostolskiego, podarował mu krucyfiks z kości słoniowej, który zawsze nosił przy sobie, i zachęcił do poświęcenia się ewangelizacji Francji.

Przed powrotem do ojczyzny Ludwik, który lubił nazywać siebie „sługą Maryi”, odwiedził Święty Dom w Loreto, pociągnięty życiem Jezusa w ukryciu i posłuszeństwie wobec Maryi w Nazarecie. Ponieważ diecezja Poitiers pozostała dla niego zamknięta, poświęcił się misjom wśród ludności wiejskiej rodzinnej Bretanii i Wandei oraz budowaniu Kościoła – nie tylko duchowego, ale i materialnego, odbudowując także niektóre kaplice.

„Prawdziwe nabożeństwo do Maryi jest chrystocentryczne”

Idzie się za Maryją, aby „odnaleźć Jezusa Chrystusa”: to przekonanie św. Ludwika Marii Grignion de Montfort przełożyło się na duszpasterstwo oparte na centralnym miejscu kultu Matki Bożej, na szerzeniu modlitwy różańcowej oraz na organizowaniu procesji i celebracji maryjnych.

Krzyż – „źródło mądrości”

Od krzyża Ludwik Maria nie zniechęcał się, nawet gdy biskup Nantes odmówił poświęcenia Kalwarii zbudowanej przez kapłana dzięki wsparciu wielu osób po zakończeniu misji w Pontchâteau. Dzieło to było wielokrotnie niszczone i odbudowywane – najpierw za czasów Ludwika XIV, a później podczas Rewolucji Francuskiej.

„Jeśli nie możemy wznieść krzyża tutaj – mówił – wznieśmy go w naszym sercu” – mówił misjonarz.

Totus Tuus

W ostatnich latach życia Montfort został zaproszony do głoszenia misji w diecezjach Luçon i La Rochelle przez ich biskupów, zdecydowanie przeciwnych jansenizmowi. Zmarł na zapalenie płuc podczas misji 28 kwietnia 1716 roku w wieku 44 lat. Przy jego łożu śmierci zgromadził się cały lud, by otrzymać błogosławieństwo.

Beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1888 roku, kanonizowany przez Piusa XII w 1947 roku, został włączony do kalendarza powszechnego Kościoła w 1996 roku przez św. Jana Pawła II, który zaczerpnął z jego duchowości swoje motto pontyfikatu: „Totus tuus”.

Traktat o nabożeństwie do Maryi

Założyciel Towarzystwa Maryi (1705) oraz Córek Mądrości (1703), św. Ludwik Maria znany jest szczególnie ze swoich pism maryjnych, takich jak Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, napisany w 1712 roku, ukryty przez 150 lat w skrzyni, odnaleziony w 1842 roku i opublikowany rok później. Dziś, przetłumaczony na wiele języków, stanowi jeden z najważniejszych punktów odniesienia duchowości maryjnej na świecie.

Zobacz także