Szklanka dobrej rozmowy: czy wiarę da się zobaczyć? [+WIDEO]

Opowiadam o moim tacie i o tym, jak przeżywał śmierć mamy. Było mu bardzo ciężko, a jednak z niezwykłą pewnością mówił: „Ja wiem, że ona żyje”. Wiara nie odebrała mu bólu, ale sprawiła, że śmierć nie była dla niego ostatnim słowem.
Whittaker Chambers przez trzynaście lat współpracował z sowieckim wywiadem. Jego droga do wiary nie rozpoczęła się jednak od uczonej dyskusji, lecz od chwili, gdy przyglądał się małemu uchu swojej córki. To niepozorne doświadczenie podważyło światopogląd, na którym zbudował swoje dotychczasowe życie, i doprowadziło go do decyzji, za którą mógł zapłacić bardzo wysoką cenę.

Aleksander Sołżenicyn przeszedł inną drogę. Łagier, cierpienie oraz kilka rozmów, które zachwiały jego pewnością siebie, skłoniły go do spojrzenia w prawdzie na własną przeszłość. Jak człowiek, dla którego więzienie było przekleństwem, mógł z czasem nazwać je błogosławionym?

Jezus powiedział do Piotra: „Nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku”. Można bowiem patrzeć na te same wydarzenia, a jednak widzieć je zupełnie inaczej. Wiara nie zawsze zmienia rzeczywistość, ale potrafi zmienić światło, w którym ją przeżywamy.
Świat nie zawsze musi się zmienić, aby w życiu człowieka zmieniło się wszystko. Co daje wiara, gdy na zewnątrz nic się nie zmienia? Być może jej pierwszym owocem nie jest odmiana sytuacji, lecz nowe spojrzenie człowieka, który musi przez nią przejść.

Zobacz także