fot. Michał Jóźwiak
Uczniowie-misjonarze na cyfrowym kontynencie
Bycie uczniem-misjonarzem wpisane jest w DNA naszej redakcji. Nie bylibyśmy wiarygodni, jako dziennikarze katolickiego portalu, gdybyśmy nie traktowali naszej pracy jak pola misyjnego. Wszak nie bez powodu to portal dla „ludzi z misją”. Także dla dziennikarzy z misją.
O tym, że ewangelizacja jest podstawowym, a właściwie – jedynym, zadaniem Kościoła naszym Czytelnikom przypominać nie trzeba. Dobrze o tym wiecie, a i sporo się na ten temat naczytaliście na naszym portalu. Wszyscy jesteśmy członkami Kościoła – a więc i naszym zadaniem jest ewangelizacja, głoszenie Chrystusa. Trochę po dominikańsku – „wszędzie, wszystkim i na wszystkie sposoby”. Można powiedzieć, że tylko wyobraźnia ogranicza płaszczyzny i przestrzenie, w których możemy głosić Chrystusa i żyć Ewangelią. Miejsce pracy nie jest może takim oczywistym miejscem głoszenia Ewangelii. Jeśli jednak pracuje się w mediach katolickich, prowadzonych przez zgromadzenie misyjne – to misja właściwie wpisana jest w pracę. Tak, w redakcji portali misyjne.pl i oblaci.pl jesteśmy dziennikarzami i pracownikami (nie pracujemy tu za darmo, to nasze źródło utrzymania), ale jesteśmy też uczniami-misjonarzami.

Media z misją
Kiedyś bardzo „standardowo” myślałem o misjach. Kojarzyły mi się, słusznie, z księżmi, siostrami czy świeckimi jadącymi gdzieś do dalekich krajów, by opowiadać tam o Chrystusie. I to faktycznie są misje – ad gentes. Ale one nie wyczerpują misyjnego potencjału Kościoła. Bo każdy z nas, nawet bez ruszenia się z domu, może mieć swój udział w misyjnym, ewangelizacyjnym powołaniu Kościoła. Ja i inni redaktorzy obu oblackich portali jesteśmy uczniami-misjonarzami w internecie. Bo przecież to dzięki nam nasi Czytelnicy mogą poznawać bliżej Chrystusa, odkrywać Go. Bo przecież podmiotem misji nie muszą być tylko ci, którzy nie znają Boga. Zresztą, czy ktoś z nas tak naprawdę może powiedzieć, że dobrze Go zna? Wciąż Go poznajemy – w tym sensie jesteśmy uczniami. I wciąż prawdę o Nim przekazujemy dalej – jako misjonarze. Od rana do wieczora pracujemy nad tym, by na naszych portalach pojawiało się jak najwięcej treści, które przybliżają Boga i świat wiary. I może się wydawać, że wykonujemy zwykłą dziennikarską robotę – bo tak faktycznie jest. Zbieramy materiały, piszemy, publikujemy treści w różnych formach, obsługujemy social media. Ale ta zwykła robota jest zarazem niezwykłą robotą. Bo nie są to media sportowe, plotkarskie, hobbystyczne czy informacyjne. Pracujemy w mediach katolickich, a więc takich, które promują określony światopogląd. Takich, za którymi stoi Ktoś. I owszem, religijne treści, też ewangelizacyjne, mogą pojawiać się i w mediach świeckich. I także wtedy ich autorzy realizują misję bycia uczniem-misjonarzem. Ale my już z nazwy i założenia powinniśmy się w tę misję Kościoła wpisywać.
>>> Misje Ad Gentes. Na wszystkich kontynentach [MISYJNE DROGI]

Redakcyjne DNA
To nie jest tak, że pracując tu od razu uświadamiamy sobie, że jesteśmy uczniami-misjonarzami. I nie jest też tak, że ta świadomość towarzyszy nam non stop, że rozmawiamy wciąż w redakcji o tym, jak fajnie być misjonarzem. Nie ma u nas non stop podniosłej atmosfery i poczucia, że robimy coś wielkiego – wręcz „zbawiamy” świat. Nie, tu dzieje się zwykłe, redakcyjne życie – przypominające to dziejące się w innych redakcjach. Nie jesteśmy, na szczęście, dewocyjni. Zresztą, gdybyśmy tacy byli – to raczej mielibyśmy problem z tworzeniem wiarygodnego kontentu, który trafiałby do naszych Czytelników. Wtedy byśmy zaprzeczyli misyjności. My po prostu robimy swoje. Na dyżurach redakcyjnych – obsługujemy na bieżąco portale. Umieszczamy informacje z agencji informacyjnych i nie tylko. Wstawiamy na portale teksty, które powstały dzięki naszym dziennikarkom i dziennikarzom. I tworzymy też inne treści – bo przecież mamy też podkasty, codziennie rolki instagramowe z podsumowaniem dnia, materiały wideo. Jak nie mamy dyżuru – to pracujemy nad własnymi tekstami (jak ja teraz – nad tekstem o uczniach-misjonarzach na cyfrowym kontynencie). To właśnie w naszych autorskich materiałach tak wiele jest opowieści o Kościele i tworzących go ludziach. Pokazujemy Kościół od różnych stron, nie boimy się mówić też o rzeczach trudnych, które potrafią się zadziać w naszej wspólnocie. I ta opowieść o Kościele to nic innego jak głoszenie Chrystusa, to nic innego jak ewangelizowanie. Tak w naszej codzienności redakcyjnej objawia się misyjność. Nie wyjechaliśmy do dalekich krajów (choć jeden z naszych kolegów pracuje z Meksyku). Pracujemy stąd, z ulicy Ostatniej w Poznaniu. I stąd głosimy Chrystusa – najczęściej ludziom mieszkającym w Polsce. Przybliżamy Wam Boga. Ale nasze głoszenie nie będzie owocne, jeśli zapomnimy o słowie „uczniowie”. Nie da się być cyfrowym misjonarzem – bez bycia uczniem. Sami staramy się być więc otwarci na Boga i na prawdę o Nim – żeby potem dalej móc tę prawdę przekazywać. Uczymy się też zresztą wiele od siebie nawzajem. Czasem tekst koleżanki czy kolegi z redakcji potrafi do nas dotrzeć znacznie mocniej niż niejedno kazanie. Pracując w katolickiej redakcji – jest się uczniem-misjonarzem. To nasze redakcyjne DNA.

Świat to kontynent
To już banał – ale świat faktycznie jest teraz wielką, globalną wioską. Kontynenty, niektóre geograficznie bardzo od siebie oddalone, dzięki internetowi są blisko. Bez problemu możemy być w regularnym kontakcie z ludźmi żyjącymi tysiące kilometrów od nas. Dlatego papież Benedykt XVI nazwał internet cyfrowym kontynentem – czyli kolejną płaszczyzną misyjną. Jest to kontynent nietypowy nie tylko dlatego, że nie jest miejscem fizycznym. Przede wszystkim jednak – jest to kontynent obejmujący cały świat. Każdy z nas może być „mieszkańcem” tegoż kontynentu – i wielu z nas faktycznie nimi się stało. Czytasz ten tekst – więc też należysz do tego kontynentu. Byłoby głupotą i niefrasobliwością, gdyby nie wykorzystać misyjnego potencjału cyfrowego kontynentu. Przecież to jest możliwość dotarcia z Ewangelią do tak wielu osób! Miejsc na świecie, w których mieszkają ludzie bez dostępu do internetu jest już naprawdę niewiele. Zasięg, słabszy czy mocniejszy, jest prawie wszędzie, gdzie żyją ludzie. Jest to więc dla nas ogromna szansa. I misjonarzy na cyfrowym kontynencie jest coraz więcej. Głoszą, jak potrafią. My w redakcji – typowo dziennikarsko. Ale jest też wielu influencerów, którzy poprzez treści tworzone do mediów społecznościowych przybliżają do Boga. Sposobów jest więc wiele – ważne, żeby cel był wyraźny. I by nigdy własne ego i ambicje go nie przysłoniły. Mamy prawo zachwycić się swoim tekstem, możemy czuć zadowolenie, gdy jest dobry. Ale to nie jest najważniejsze. Nawet najfajniejsza rolka nie będzie nigdy ważniejsza od Boga. Dlatego, gdy ją robimy, to niech On będzie naszą busolą. Wtedy na pewno będziemy dobrze głosić. Wszystkim, wszędzie i na wszystkie sposoby – a więc i w internecie. Choć w tych czasach to może nawet powinno się napisać – przede wszystkim w internecie. Bo przecież w cyfrowej przestrzeni rozgrywa się teraz spora część naszej codzienności. A pewnie z biegiem lat jeszcze mocniej ta rzeczywistość będzie przenikała nasze życia. Dobrego bycia uczniami-misjonarzami życzę nam wszystkim.
Bądź na bieżąco z Misyjne.pl!
Obserwuj misyjne.pl w Google News. Dodaj nas do ulubionych, aby nie przegapić najważniejszych treści z kraju i ze świata.
Wybrane dla Ciebie
Czytałeś? Wesprzyj nas!
Działamy także dzięki Waszej pomocy. Wesprzyj działalność ewangelizacyjną naszej redakcji!
| Zobacz także |
| Wasze komentarze |
Poznań: misjonarze na „cyfrowym kontynencie”, czyli redakcja „Misyjnych Dróg” i portalu misyjne.pl
Dziennikarze z całego świata chcą relacjonować wydarzenia z Watykanu
Nasza redakcja otrzymała medal „Benemerenti in Opere Evangelizationis” [+GALERIA]





Wiadomości
Wideo
Modlitwy
Sklep
Kalendarz liturgiczny