Wielkanocny paschał – owoc pracy kilkuset tysięcy pszczół

Zaczyna się od pojedynczych, ważących jedną tysięczną grama płatków wosku. A ostatecznym rezultatem jest ogromna świeca, która stoi w kościele przez cały rok. Symbolizuje Chrystusa, ale i Kościół.

Jednym z najważniejszych symboli podczas wigilii paschalnej jest paschał. Ta najważniejsza msza święta w roku rozpoczyna się od liturgii światła, podczas której paschał jest odpowiednio znaczony, a następnie zapalany od rozpalonego przed kościołem ogniska.

Owoc pracy pszczelego roju

Elżbieta Wiater na łamach jednego z wydań „Przewodnika Katolickiego” zwróciła uwagę na bardzo trafną metaforę dotyczącą paschału, a konkretnie wosku, z którego się go wykonuje. Jak wiadomo, prawdziwy paschał powinien być wykonany z wosku pszczelego. Warto przyjrzeć się bliżej temu, w jaki sposób on powstaje. Wosk produkują tylko niektóre pszczoły i to przez stosunkowo krótki czas swojego życia. Standardowy paschał waży kilka kilogramów, składa się z płatków wosku ważących jedną tysięczną grama. Jeden owad jest w stanie wyprodukować przez całe swoje życie około 50 mg tej cennej substancji, a cała pszczela rodzina przez jeden sezon daje jej około pół kilograma. To oznacza, że na ważącą 8,5 kg świecę składa się praca 17 rodzin pszczelich, a więc prawie dwustu tysięcy pszczół.

„Odkąd przeprowadziłam te wyliczenia, nie potrafię spojrzeć na paschał inaczej niż jak na obraz nie tylko Chrystusa, ale przede wszystkim Jego Ciała, Kościoła. Aby w świecie płonął wciąż płomień wiary, znak obecności wśród nas Boga, potrzeba wspólnoty, a nawet wielu wspólnot, do tego zgodnie współpracujących, w których każdy ma swoje miejsce i zadanie. Nie muszę się też przejmować, że moje działania wydają się takie drobne i banalne – przypomnę, początkiem paschału są płateczki ważące jedną tysięczną grama, a praca całego życia jednego owada to niewielki ułamek całości ostatecznego dzieła. Jednak bez tego ułamka, połączonego z ułamkami pochodzącymi od innych, nie byłoby paschału. Jego płomień może rozjaśniać ciemność i mgłę, bo wciąż każdy z nas go podtrzymuje. Spala się przy tym? Owszem, ale do natury człowieka należy przekraczanie samego siebie” – pisze publicystka „Przewodnika Katolickiego”

Exsultet – orędzie paschalne

W starożytnej pieśni „Exsultet”, czyli w „Orędziu paschalnym”, uroczyście odśpiewywanej w Wielką Sobotę podczas wigilii paschalnej, diakon lub ksiądz śpiewa:

„W tę noc pełną łaski przyjmij, Ojcze Święty, wieczorną ofiarę uwielbienia, którą Ci składa Kościół święty, uroczyście ofiarując przez ręce swoich sług tę świecę, owoc pracy pszczelego roju. (…) Znamy już wymowę tej woskowej kolumny, którą na chwałę Boga zapalił jasny płomień. (…) Prosimy Cię przeto, Panie, niech ta świeca poświęcona na chwałę Twojego imienia nieustannie płonie, aby rozproszyć mrok tej nocy. Przyjęta przez Ciebie jako woń przyjemna, niechaj się złączy ze światłami nieba”.

Wymową paschału jest nie tylko to, że płonie i niesie światło. Istotne jest właśnie także to, z czego został on wykonany. Święty Ambroży, któremu przypisywane jest autorstwo „Exsultetu”, pisze o wosku pszczelim nie bez powodu. Wskazuje na to, że cześć Zbawicielowi oddaje nie tylko odkupiony człowiek, ale cała natura bierze udział w kulcie Kościoła na cześć Zbawiciela. Wosk pszczeli wyraża czystość Jezusa Chrystusa – Boga i Człowieka, który z miłości ofiaruje się nam na ołtarzu.

>>> Owoc pracy pszczelego roju czy rura PCV [FELIETON]

Dlatego tak ważne jest to, z czego ten paschał jest przygotowywany. Wosk pszczeli nie jest tutaj przypadkowy. Cóż pozostaje z tego symbolu, jeśli podczas liturgii paschalnej zamiast paschału z wosku pszczelego widzimy fragment plastiku uzupełniany olejem? Albo czy symbol ten nadal pozostaje czytelny, gdy paschał wykonany jest z bliżej nieokreślonego syntetycznego tworzywa?

Zobacz także