100-lecie Misjonarzy Oblatów w Obrze

Klasztor w Obrze koło Wolsztyna istnieje od 1291 r., kiedy na tereny południowej Wielkopolski przybyli cystersi. Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej przejęli mury pocysterskie w 1926 r., organizując w nich Wyższe Misyjne Seminarium Duchowne. 6 czerwca celebrowano 100 lat pobytu Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze.

Świętowanie rozpoczęło się już w piątek. Instytut Mazenodianum zorganizował panel z okazji jubileuszu. W programie znalazły się trzy wystąpienia. O. Robert Wawrzeniecki OMI mówił o grupach kleryckich w Wyższym Seminarium Duchownym w Obrze. O. Damian Dybała OMI przedstawił temat pracowników świeckich zatrudnionych w obrzańskim klasztorze, a o. Lucjan Osiecki OMI przybliżył historię parafii pw. św. Jakuba Większego w Obrze.

Uroczysta akademia

W sobotę odbyły się główne uroczystości. Świętowanie otworzyło przemówienie o. Sebastiana Łuszczkiego OMI, superiora obrzańskiego klasztoru. „Patrzymy z wdzięcznością, odwagą i nadzieją na ten czas. W ciągu tych stu lat w obrzańskim klasztorze było 1526 kleryków, 820 z nich przyjęło święcenia kapłańskie, a sześciu zostało biskupami. Jest to czas radości, wdzięczności, podsumowań i dumy z tego, kim jesteśmy” – mówił o. Łuszczki.

Ojciec superior przywitał licznie przybyłych gości, wymieniając każdego z imienia i nazwiska. Na czele listy znaleźli się: ks. abp Zbigniew Zieliński, metropolita poznański, o. Antoni Bochm OMI, wicegenerał oblatów, o. Asodo Henricus OMI, asystent generalny ds. formacji, oraz o. Jorge Albergati OMI, radny generalny na region Ameryki Łacińskiej. Na jubileusz do Obry przybyli wcześniejsi prowincjałowie, rektorzy Wyższego Seminarium Duchownego, władze Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów oraz wykładowcy. Na zaproszenie pozytywnie odpowiedziało również szerokie grono przyjaciół obrzańskiego klasztoru, na czele z rektorami zaprzyjaźnionych uczelni i seminariów duchownych oraz przedstawicielami władz samorządowych.

Kończąc swoje przemówienie, o. Sebastian poinformował, że kończący się rok akademicki był ostatnim dla seminarium w Obrze. „Nasze życie zmienia się, ale się nie kończy, bo to ludzie tworzą Obrę. Jej gościnne mury zawsze zapraszają, i z cysterską, i oblacką historią” – stwierdził o. rektor.

Świętowanie rozpoczęło się już w piątek. Instytut Mazenodianum zorganizował panel z okazji jubileuszu. W programie znalazły się trzy wystąpienia. O. Robert Wawrzeniecki OMI mówił o grupach kleryckich w Wyższym Seminarium Duchownym w Obrze. O. Damian Dybała OMI przedstawił temat pracowników świeckich zatrudnionych w obrzańskim klasztorze, a o. Lucjan Osiecki OMI przybliżył historię parafii pw. św. Jakuba Większego w Obrze.

Uroczysta akademia

W sobotę odbyły się główne uroczystości. Świętowanie otworzyło przemówienie o. Sebastiana Łuszczkiego OMI, superiora obrzańskiego klasztoru. „Patrzymy z wdzięcznością, odwagą i nadzieją na ten czas. W ciągu tych stu lat w obrzańskim klasztorze było 1526 kleryków, 820 z nich przyjęło święcenia kapłańskie, a sześciu zostało biskupami. Jest to czas radości, wdzięczności, podsumowań i dumy z tego, kim jesteśmy” – mówił o. Łuszczki.

Ojciec superior przywitał licznie przybyłych gości, wymieniając każdego z imienia i nazwiska. Na czele listy znaleźli się: ks. abp Zbigniew Zieliński, metropolita poznański, o. Antoni Bochm OMI, wicegenerał oblatów, o. Asodo Henricus OMI, asystent generalny ds. formacji, oraz o. Jorge Albergati OMI, radny generalny na region Ameryki Łacińskiej. Na jubileusz do Obry przybyli wcześniejsi prowincjałowie, rektorzy Wyższego Seminarium Duchownego, władze Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów oraz wykładowcy. Na zaproszenie pozytywnie odpowiedziało również szerokie grono przyjaciół obrzańskiego klasztoru, na czele z rektorami zaprzyjaźnionych uczelni i seminariów duchownych oraz przedstawicielami władz samorządowych.

Kończąc swoje przemówienie, o. Sebastian poinformował, że kończący się rok akademicki był ostatnim dla seminarium w Obrze. „Nasze życie zmienia się, ale się nie kończy, bo to ludzie tworzą Obrę. Jej gościnne mury zawsze zapraszają, i z cysterską, i oblacką historią” – stwierdził o. rektor.

Tytuł honorowego oblata

Kolejnym punktem uroczystej akademii było wystąpienie prowincjała Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów, o. Wojciecha Popielewskiego OMI. W swoim słowie o. Wojciech wyraził wdzięczność za te sto lat wszystkim, którzy tworzyli i tworzą społeczność obrzańskiego klasztoru. Zapewnił, że choć zmienia się profil funkcjonowania klasztoru, oblaci w dalszym ciągu będą posługiwać z takim samym zapałem i entuzjazmem jak dotychczas.
Największą część przemówienia ojciec prowincjał poświęcił przedstawieniu sylwetki prof. Stefana Grajka, nowego honorowego oblata. „Świat będzie mówił o tobie: profesor Grajek, wybitny polski kardiolog. My od dziś będziemy mówić: nasz współbrat Stefan Grajek” – stwierdził o. prowincjał. „Każdy oblat zawsze był dla ciebie ważny, każdego traktujesz tak samo, z wielką troską i braterskim podejściem” – kontynuował o. Popielewski.
Okolicznościowy dokument nadający tytuł honorowego oblata, przyznany przez ojca generała Luisa Ignacio Roisa Alonso OMI, wręczył wicegenerał, o. Antoni Bochm OMI. Krzyż oblacki prof. Stefan Grajek otrzymał z rąk ojca prowincjała. Kolejne chwile uroczystości wypełniło przemówienie nowego honorowego oblata, który stwierdził, że dziś potwierdziło się, iż wszystko, co robił dla tak wielu oblackich serc, rzeczywiście było zapisane w planie Bożym i miało ogromny sens.

„100 lat studiowania”

Następnie głos zabrał prefekt studiów, o. Łukasz Krauze OMI. W swoim przemówieniu ukazał jubileusz jako moment zawieszony „między pamięcią a nadzieją”. Powrót do historii nie ma służyć idealizowaniu przeszłości, lecz odkrywaniu źródeł tożsamości i misyjnej ciągłości oblatów – podkreślił o. Krauze. Prefekt przypomniał, że najważniejszym owocem obrzańskiego seminarium nie są budynki ani instytucjonalne osiągnięcia, ale kolejne pokolenia ludzi formowanych do służby Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi. W zakończeniu podkreślił, że „seminarium zmienia swoje miejsce, ale nie traci swojej pamięci, tożsamości ani misji”, dlatego nadchodząca przeprowadzka nie oznacza końca historii, lecz początek jej nowego rozdziału.

„100 lat w pół godziny”

Punktem kończącym oficjalne przemówienia był wykład o. Pawła Zająca OMI zatytułowany „100 lat w 30 minut”. Była to krótka synteza przygotowanej przez o. Pawła monografii wydanej z okazji 100-lecia oblatów w Obrze. „Pisząc tę 1100-stronicową książkę, miałem poczucie, że stanąłem nad brzegiem oceanu, skąd zupełnie nie widać horyzontu. Chciałem, żeby każdy został zauważony i doceniony. Jednak im bliżej współczesności, tym trudniej pisać” – komentował o. Zając.

Na zakończenie akademii głos mogli zabrać zaproszeni goście. W imieniu o. generała przemawiał o. Asodo Henricus OMI. Podziękował za wielkie zaangażowanie polskich oblatów i stwierdził, że Obra jest ziemią świętą dla każdego oblata. Wyraził wdzięczność za wysoki poziom studiów oraz za pięknie zadbane miejsce. „To miejsce ciągle i na zawsze pozostanie w naszej pamięci jako seminarium. Jest to miejsce, w którym Bóg wzmacnia serce każdego z oblatów. Mam nadzieję, że przez następne lata będzie to miejsce doświadczenia miłości Pana Boga” – mówił o. Asodo.
Głos zabrali także starosta wolsztyński Jacek Skrobisz, dyrektor szkoły w Obrze Paweł Rychły, przedstawicielka Przyjaciół Misji Oblackich Elżbieta Błaszczyk oraz strażacy OSP w Obrze.

Uroczysta Eucharystia

Kulminacyjnym punktem obrzańskich uroczystości była Msza św. sprawowana w kaplicy seminaryjnej pod przewodnictwem abp. Zbigniewa Zielińskiego, metropolity poznańskiego. W swoim słowie arcybiskup wyraził ogromną wdzięczność za sto lat posługi na terenie archidiecezji poznańskiej. Ukazał charyzmat oblatów jako wciąż aktualny.
„Odkrywając ten piękny charyzmat św. Eugeniusza de Mazenoda, bądźmy tymi, którzy odkrywają radości, ale także biedę współczesnego człowieka. Czasami ta bieda chodzi w pięknie skrojonych markowych garniturach, nowoczesnej sukience, która skrywa zły stan ducha, zły stan serca, ból życia. Jesteśmy właśnie po to, aby nie skupiać swojego wzroku na markowych strojach współczesnego świata, tylko odkrywać to, co kryje wnętrze człowieka. I to właśnie w nim odkrywać pole do naszej posługi. Niech nam dane będzie mieć otwarte oczy na to, czym żyje człowiek, i patrzeć nie tylko w sposób powierzchowny, ale dogłębny, odwołując się do bogactwa waszej rodziny zakonnej. Lekarz, kiedy podchodzi do pacjenta, ma jeden cel: przywrócić mu zdrowie i nadzieję, aby mógł wrócić do pełni sił. Niech nam towarzyszą podobne pragnienia, a to, co po ludzku wydaje się trudne, nasze lęki, zostawmy Panu Bogu. Niech On się nimi zaopiekuje. Nam zaś niech pomnoży siły i ochotę do wypełniania naszego charyzmatu” – mówił abp Zieliński.

ubileusz 100-lecia obecności Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze stał się nie tylko okazją do wspomnień, ale także momentem wdzięczności za pokolenia kapłanów, misjonarzy, formatorów i świeckich, którzy przez minione stulecie tworzyli duchowe oblicze tego miejsca. Choć obrzańskie seminarium kończy jeden ze swoich najważniejszych rozdziałów, historia klasztoru się nie zamyka. Obra pozostaje miejscem modlitwy, pamięci i oblackiej tożsamości, z którego wciąż będzie rodzić się misyjna odpowiedź na potrzeby Kościoła i współczesnego człowieka.

o. Robert Grabka OMI

fot. o. Sebastian Wiśniewski OMI (piątek)
fot. Mateusz Lesiński/misyjne.pl (sobota)

Zobacz także