Anna Mikołajczyk (Wspólnota Sant’Egidio): Asyż daje iskierkę nadziei

Czterdzieści lat po Światowym Dniu Modlitwy o Pokój, zwołanym w Asyżu przez św. Jana Pawła II, do miasta św. Franciszka znowu przyjeżdżają ludzie z wielu stron świata, by wspólnie modlić się o pokój. Hasłem tegorocznego spotkania organizowanego przez Wspólnotę Sant’ Egidio jest „Pokój rozbrojony i rozbrajający”. Weźmie w nim udział 384 przedstawicieli religii, kultur i instytucji z 53 krajów.

Anna Mikołajczyk ze Wspólnoty Sant’Egidio mówi o idei asyskiego spotkania, o jego istocie i o przesłaniu, które w spolaryzowanym świecie jest potrzebne i oczekiwane.

Anna Mikołajczyk ze Wspólnoty Sant’Egidio, fot. Maciej Kluczka/misyjne.pl

Maciej Kluczka (misyjne.pl): 40 lat minęło…

Anna Mikołajczyk (Wspólnota Sant’Egidio): – To już 40. edycja tego spotkania, w organizację którego – od początku – zaangażowana jest Wspólnota Sant’Egidio. W tym roku spotykamy się w Asyżu dokładnie w 40. rocznicę pierwszego spotkania, które zorganizował Jan Paweł II. Od początku – a więc od 1986 roku – były to spotkania z przedstawicielami wszystkich religii.

Intencja jest zawsze taka sama: pokój.

– Tak, i choć świat pełen jest niepokoju, to wierzymy, że nasze modlitwy mają sens, że dają natchnienie ludziom, którzy chcą budować pokój, od swoich najmniejszych wspólnot lokalnych po organizacje pozarządowe i rządy państw. Po pierwszej edycji spotkania – po 1986 roku – Wspólnota Sant’Egidio zdecydowała się na organizację tych spotkań także w kolejnych latach. Naszym celem było spotkanie przedstawiciele różnych religii, którzy razem będą mówić o tym, jak budować pokój.

I dzięki temu przesłanie o pokoju dociera do większej liczby osób, do wiernych różnych obrządków, do wyznawców różnych religii.

– Staramy się promować przesłanie pokoju rozumianego bardzo szeroko, bo pokój to nie tylko brak wojen, to także brak nienawiści, pokój między ludźmi, pokój w rodzinach i małych społecznościach…

…oraz między religiami. Istotą spotkania w Asyżu jest dialog międzyreligijny.

– Kładziemy także nacisk na dialog społeczny, międzyludzki. Do Asyżu przyjeżdżają także osoby, które nie identyfikują się z żadną religią, także one są zaproszone i mile widziane.

Spotkanie w Asyżu to także spotkanie modlitewne.

– Oczywiście. Modlitwy odbywają się zgodnie z tradycją i liturgią każdej religii, której wyznawcy są w Asyżu. My, chrześcijanie, modlimy się wspólnie, ekumenicznie. Spotykamy się na wspólnym nabożeństwie. Osobno spotykają się muzułmanie, buddyści oraz żydzi. Wszyscy modlą się w swoich miejscach, zgodnie ze swoją tradycją, ale łączy nas wspólna intencja.

Równolegle, odbywają się panele i dyskusje na temat pokoju i prób trwałego jego budowania.

– A na koniec odbywa się uroczysta ceremonia, w czasie której przywódcy religijni podpisują apel skierowany do ludzi na całym świecie. To przesłanie, treść tego apelu, wieziemy później do swoich miejsc, do swoich krajów, kościołów, miejsc pracy, do swoich codziennych spraw. A najważniejsze jest to, że tę ideę pokoju mamy w swoich sercach.

Jan Paweł II podczas spotkania modlitewnego o pokój, Asyż, 1986 r., fot. Vatican Media

Inicjatorem spotkań w Asyżu był papież Polak, Jan Paweł II.

– Tak, Ojcu Świętemu bardzo zależało na spotkaniach z przedstawicielami innych religii. Pierwszy raz takie spotkanie odbyło się w 1985 roku na stadionie w Casablance w Maroku. Jan Paweł II modlił się wtedy z 80 tysiącami młodych muzułmanów. A pierwsza modlitwa w Asyżu odbyła się w 1986 roku. Później nasza Wspólnota Sant’Egidio chciała kontynuować tę misję. Kolejne edycje odbywały się też w innych miejscach, w 1989 roku odbyła się w Warszawie, także w Oświęcimiu. Wspólnoty Świętego Idziego nie było jeszcze wtedy w Polsce, a już było spotkanie przez nią organizowane. Modliliśmy się też w Rzymie, Paryżu i Berlinie. Co dziesięć lat spotkania wracają do Asyżu, tak jak w tym roku. Podczas tych spotkań swoim doświadczeniem budowania pokoju, ale także doświadczeniem braku pokoju, wojny, dzielą się ludzie z całego świata. Zależy nam na tym, by ich głos dotarł do różnych zakątków globu, by pokój był promowany także przez środki masowego przekazu. Asyż skupia ludzi z różnych stron świata, którzy przywożą ze sobą różne perspektywy. Spotkanie jest okazją do nawiązania różnych kontaktów: społecznych i zawodowych, tworzenia nowych inicjatyw.

Czyli spotkania w Asyżu procentują?

– Jesteśmy przekonani, że tak. Po każdym takim spotkaniu na długo zostają z nami refleksje i inspiracje. W Kościele – który jest przecież Kościołem powszechnym – bardzo ważne jest to, by nie zamykać się w swoich „bańkach”, Kościołach lokalnych, by widzieć więcej. Ja osobiście cenię w tych spotkaniach możliwość poznania chrześcijan z Afryki, ponieważ nasza wspólnota w Afryce jest bardzo prężna i działa w różnych krajach. Spotkanie z nimi jest zawsze bardzo cenne.

W tym roku Asyż chciał odwiedzić Leon XIV, ale odwołał swój przyjazd ze względu na rekonwalescencję po operacji.

– Liczyliśmy na obecność Ojca Świętego, ale obecne będzie jego przesłanie. Będą też wszyscy najważniejsi przywódcy religijni. Warto zwrócić uwagę na ceremonią końcową, która zawsze jest bardzo piękna, symboliczna i jednocześnie treściwa. Cieszymy się, że do Asyżu przyjeżdżają też politycy i to z różnych stron sceny politycznej. Liczymy, że przesłanie z Asyżu jest w stanie choć w pewnym stopniu zmienić bieg wydarzeń. Asyż daje iskiereczkę nadziei, że w tym spolaryzowanym świecie, są ludzie, którym zależy na budowaniu pokoju i wzmacnianiu dialogu. Wierzymy, że świat tego potrzebuje.