Dlaczego Boże Ciało jest w czwartek? 

Boże Ciało jest świętem ruchomym, ale zawsze wypada w czwartek. Przynajmniej w Polsce. Jest kilka powodów, dla których to święto obchodzimy akurat w tym dniu tygodnia.

Warto na wstępie zaznaczyć, że uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa nie wszędzie obchodzona jest w czwartek. W niektórych krajach została przeniesiona na drugą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Tak jest chociażby we Włoszech i od niedawna w samym Watykanie. W Hiszpanii w 1991 r. Boże Ciało zostało przeniesione oficjalnie na niedzielę. Wywołało to jednak sprzeciw w wielu miejscowościach i przywrócono czwartkowe obchody. Z kolei w innych miastach, jak np. w Toledo, przechodzą dwie procesje: w czwartek i w niedzielę.

>>> Bóg obsypany kwiatami

Boże Ciało w kalendarzu liturgicznym 

Każdy katolik kojarzy czwartek z ostatnią wieczerzą. Liturgię wieczerzy Pańskiej obchodzimy przecież zawsze w Wielki Czwartek. To dzień ustanowienia sakramentu Eucharystii i kapłaństwa. Jest to jeden z zasadniczych powodów, dla których uroczystość podkreślająca znaczenie Eucharystii obchodzona jest właśnie w tym dniu tygodnia. Drugi jest jeszcze bardziej oczywisty. W XIII w. bł. Juliannie z Cornillon objawił się Jezus. Poprosił ją, aby zabiegała o powołanie tego święta właśnie w czwartek po niedzieli Trójcy Przenajświętszej. W 1264 r. papież Urban IV ustanowił święto Bożego Ciała dla całego Kościoła, choć dokument wszedł ostatecznie w życie nieco ponad 40 lat później.

>>> Objawienie św. Julianny i cud – to dlatego obchodzimy uroczystość Bożego Ciała

Cud eucharystyczny 

Decyzja Urbana IV była podyktowana nie tylko samymi objawieniami, ale też szerzącą się herezją, że obecność Jezusa w Eucharystii jest jedynie symboliczna. Rok przed decyzją o ustanowieniu uroczystości, w 1263 r., w Bolsenie w środkowych Włoszech doszło do cudu eucharystycznego. W czasie jednej z mszy św., podczas przemienienia, odprawiający ją kapłan miał zauważyć, że z konsekrowanej Hostii zaczynają spadać krople krwi. Poplamiona krwią chusta została przesłana papieżowi, który w tym czasie przebywał w Orvieto w Umbrii. Urban IV umieścił relikwię w tamtejszej katedrze, a pod wpływem fascynacji cudem rozpoczął aktywne starania, których celem miało być ustanowienie uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.

Dogmat o transsubstancjacji 

W 1215 r. na soborze laterańskim IV przyjęto dogmat o transsubstancjacji, czyli o przemianie substancji chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa z zachowaniem ich naturalnych przypadłości, takich jak skład chemiczny, smak, wygląd, kształt, zapach, forma itp. Wraz z ogłoszeniem dogmatu wzrosło zainteresowanie kultem Eucharystii, która przestawała być jedynie elementem liturgii, lecz coraz mocniej postrzegana była jako dowód na trwałą obecność Chrystusa na ziemi.

Zobacz także