Kalendarz liturgiczny na wtorek 12 maja 2026 r.

wtorek 12 maja 2026 r.

PIERWSZE CZYTANIE

Dz 16, 22-34

Paweł i Sylas cudownie uwolnieni z więzienia

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Tłum Filipian zwrócił się przeciwko Pawłowi i Sylasowi, a pretorzy kazali zedrzeć z nich szaty i siec ich rózgami. Po wymierzeniu wielu razów wtrącili ich do więzienia, przykazując strażnikowi więzienia, aby ich dobrze pilnował. Ten, otrzymawszy taki rozkaz, wtrącił ich do wewnętrznego lochu i dla bezpieczeństwa zakuł im nogi w dyby.

O północy Paweł i Sylas modlili się, śpiewając hymny Bogu. A więźniowie im się przysłuchiwali. Nagle powstało silne trzęsienie ziemi, tak że zachwiały się fundamenty więzienia. Natychmiast otwarły się wszystkie drzwi i ze wszystkich opadły kajdany. Gdy strażnik więzienia zerwał się ze snu i zobaczył drzwi więzienia otwarte, dobył miecza i chciał się zabić, sądząc, że więźniowie uciekli. «Nie czyń sobie nic złego, bo jesteśmy tu wszyscy!» – krzyknął Paweł na cały głos.

Wtedy tamten zażądał światła, wskoczył do lochu i przypadł drżący do stóp Pawła i Sylasa. A wyprowadziwszy ich na zewnątrz, rzekł: «Panowie, co mam czynić, aby się zbawić?» «Uwierz w Pana Jezusa – odpowiedzieli mu – a zbawisz siebie i swój dom».

Opowiedzieli więc naukę Pana jemu i wszystkim jego domownikom. Tej samej godziny w nocy wziął ich z sobą, obmył rany i natychmiast przyjął chrzest wraz z całym swym domem. Wprowadził ich też do swego mieszkania, zastawił stół i razem z całym domem cieszył się bardzo, że uwierzył Bogu.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 138 (137), 1b-2a. 2b-3. 7e-8 (R.: por. 7e)

Refren: Zbawia mnie, Panie, moc prawicy Twojej.
albo: Alleluja.

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.

Refren.

I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, *
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy.

Refren.

Wybawia mnie Twoja prawica. *
Pan za mnie wszystkiego dokona.
Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk swoich.

Refren.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Por. J 16, 7. 13

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Poślę wam Ducha Prawdy,
On doprowadzi was do całej prawdy.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

J 16, 5-11

Jeżeli nie odejdę, Paraklet nie przyjdzie do was

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Teraz idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: „Dokąd idziesz?” Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Paraklet nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, to poślę Go do was.

On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu – bo nie wierzą we Mnie; o sprawiedliwości zaś – bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; wreszcie o sądzie – bo władca tego świata został osądzony».

Oto słowo Pańskie.

12 maja, wtorek

Ewangelia: J 16,5-11

Z Ewangelii wg św. Jana: Jezus powiedział do swoich uczniów: „Teraz idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: «Dokąd idziesz?». Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was. On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu – bo nie wierzą we Mnie; o sprawiedliwości zaś – bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; wreszcie o sądzie – bo władca tego świata został osądzony.

 

„Smutek napełnił wam serce”. Bóg zna nasze serca – z uczuciami, które do nas przychodzą. Potrzebne jest przeżycie trudnych emocji. Nie uciekajmy od smutku, zazdrości, poczucia odrzucenia czy melancholii. Przypominają o tym również psalmy, w których wybrzmiewa mnóstwo skrajnych uczuć – każdy z nas mieści w sobie je wszystkie. Nie można pozostawać tylko w miłych stanach, ale potrzebne  jest przeżycie pewnych etapów – również w życiu duchowym. „Pożyteczne jest dla was moje odejście”. Jako chrześcijanie ufamy, że ostatnim etapem będzie szczęśliwe uwielbienie Boga.

Anna Gorzelana

Katolicy rzymscy:

6. tydzień Wielkanocy
Wspomnienia: Błogosławionej Imeldy Lambertini (dz); Świętych męczenników Nereusza i Achillesa; Świętego Pankracego (m)

Prawosławni:

 Święci dnia:
Amfilochiusz Poczajewski (1970)
Memnon Cudotwórca (II)
Diodor z Afrodyzji (284-305)
Rodopian, diakon z Afrodyzji (284-305)
Nektariusz z Optiny (1928)
Jan Walacha (1662)

Luteranie:

–

Żydzi:

–

Muzułmanie:

–

źródło: wiara.pl, Kalendarz Trzech Religii

Sanktuaria maryjne uprzywilejowanymi miejscami apostolskiej misji

W Dziewicy zatroskanej o przyjęcie Chrystusa, aby dać Go światu, dla którego jest On nadzieją (K 10).

Według Eugeniusza sanktuaria maryjne były dla oblatów wyjątkowymi ośrodkami misyjnymi. U boku naszej patronki oblaci mogli naśladować Ją, uobecniając Zbawiciela w życiu tych, którym posługiwali.

Po przybyciu do Notre-Dame de l’Osier, aby dokonać wizytacji nowego domu, który Opatrzność Boża powierzyła naszemu zgromadzeniu, naszym pierwszym zadaniem było podziękowanie Panu za niezwykłą łaskę, jaką raczył nam okazać, wzywając nas do tego sanktuarium, abyśmy przywrócili kult Najświętszej Dziewicy i czerpali z łona tej dobrej Matki łaski potrzebne członkom naszego Instytutu do godnego wypełniania posługi apostolskiej, jaką mają pełnić w tych regionach (Akt po wizytacji domu N.-D.de L’Osier, 16.07.1835).

Jeszcze wyraźniej wyraża to uczucie, gdy wyraża uznanie dla posługi w naszym pierwszym sanktuarium maryjnym w Notre-Dame du Laus. To nastawienie jest nadal aktualne w wielu naszych sanktuariach maryjnych w różnych krajach.

Z pewnością jest to zachwycający widok! Gdy pomyślimy, że Pan w tym jednym miejscu obdarza nasze zgromadzenie środkami pozwalającymi z wielką mocą osiągnąć wszystkie cele naszego instytutu – ponieważ stąd też wyruszają nasi misjonarze, by głosić Ewangelię wszystkim mieszkańcom okolic, a nawet tym, którzy mieszkają dalej, a to centrum rodzinne jest bez wątpienia jednym z najsłynniejszych sanktuariów naszej świętej Matki i Patronki – mamy wystarczający powód, by ogarnęło nas pocieszające szczęście, a nawet więcej, wystarczający powód, by pokornie pochylić się przed Bogiem w naszej bezradności, nie będąc w stanie w pełni docenić takiego daru, takiej oczywistej opieki (Akt po wizytacji domu N.-D. du Laus, 18.10.1835).

Patronką Zgromadzenia jest Maryja Niepokalana. Otwarta na Ducha Świętego, jako pokorna służebnica całkowicie poświęciła samą siebie osobie i dziełu Zbawiciela. W Dziewicy zatroskanej o przyjęcie Chrystusa, aby dać Go światu, dla którego jest On nadzieją, oblaci widzą wzór wiary Kościoła i własnej.

Zawsze uważać Ją będą za swoją Matkę. W wielkiej zażyłości z Nią jako Matką Miłosierdzia będą przeżywali swoje bóle i radości misjonarskiego życia. Wszędzie, gdzie ich zaprowadzi posługiwanie, będą się starali szerzyć prawdziwe nabożeństwo do Dziewicy Niepokalanej, która jest zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa Boga nad wszelkim złem (K 10).

Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI