Kalendarz liturgiczny na czwartek 21 maja 2026 r.
PIERWSZE CZYTANIE
Dz 22, 30; 23, 6-11
Paweł przed Sanhedrynem
Czytanie z Dziejów Apostolskich
W Jerozolimie trybun rzymski, chcąc dowiedzieć się dokładnie, o co Żydzi oskarżali Pawła, zdjął z niego więzy, rozkazał zebrać się arcykapłanom i całemu Sanhedrynowi i wyprowadziwszy Pawła, stawił go przed nimi.
Wiedząc zaś, że jedna część składa się z saduceuszów, a druga z faryzeuszów, wołał Paweł przed Sanhedrynem: «Jestem faryzeuszem, bracia, i synem faryzeuszów, a stoję przed sądem za to, że spodziewam się zmartwychwstania umarłych».
Gdy to powiedział, powstał spór między faryzeuszami i saduceuszami i doszło do rozłamu wśród zebranych. Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania ani anioła, ani ducha, a faryzeusze uznają jedno i drugie. Powstała wielka wrzawa, zerwali się niektórzy z uczonych w Piśmie spośród faryzeuszów, wykrzykując wojowniczo: «Nie znajdujemy nic złego w tym człowieku. A jeśli naprawdę mówił do niego duch albo anioł?»
Kiedy doszło do wielkiego wzburzenia, trybun, obawiając się, żeby nie rozszarpali Pawła, rozkazał żołnierzom zejść, zabrać go spośród nich i zaprowadzić do twierdzy.
Następnej nocy ukazał mu się Pan. «Odwagi! – powiedział – trzeba bowiem, żebyś i w Rzymie zaświadczył o Mnie, tak jak dawałeś o Mnie świadectwo w Jeruzalem».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 16 (15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11 (R.: por. 1b)
Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.
albo: Alleluja.
Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.
Refren.
Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.
Refren.
Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.
Refren.
Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście *
po Twojej prawicy.
Refren.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
J 17, 21
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie,
aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
J 17, 20-26
Aby stanowili jedno
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami:
«Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.
I także chwałę, którą mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś.
Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata.
Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem, i oni poznali, że Ty Mnie posłałeś. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich».
Oto słowo Pańskie.
21 maja, czwartek
Ewangelia: J 17,20-26
Z Ewangelii według św. Jana: W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś. I także chwałę, którą mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem, i oni poznali, że Ty Mnie posłałeś. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich”.
Jezus kończy swoją modlitwę arcykapłańską. prosząc o szczęście wieczne dla wszystkich wierzących w Niego. Nie używa słowa „proszę”, ale „chcę”, przez co wyraża, że to jest najważniejsze, ale i zgodne z wolą Ojca. Wcześniej mówi o jedności Kościoła – ciekawe i wciąż aktualne jest, że Kościół, gdy jest mocno i żywo zjednoczony w wierze i miłości, staje się znakiem i świadectwem jedności między Ojcem i Synem. I choć jedność Kościoła ma być prorockim świadectwem dla niewierzącego świata i zaproszeniem do wiary w prawdę objawioną przez Chrystusa, to często nam to nie wychodzi. Sami siebie podburzamy, obgadując znajomych, kombinując z finansami, ale i milcząc, gdy trzeba krzyczeć. Codziennie wybrzmiewa modlitwa za Kościół – dbajmy, by pragnienie jedności nie było tylko doniosłym tematem ekumenicznym czy teologicznym, ale byśmy w codzienności razem starali się dążyć do świętości, o którą Jezus prosił dla nas tuż przed swoją męką.
Anna Gorzelana
Katolicy rzymscy:
Prawosławni:
Wniebowstąpienie Pańskie
Święci dnia:
Jan Teolog (98-117)
Arseniusz Wielki (449-450)
Arseniusz Pieczerski (XIV)
Luteranie:
Żydzi:
Muzułmanie:
źródło: wiara.pl, Kalendarz Trzech Religii
Miejmy ją nieustannie przed oczami, a jeszcze bardziej w naszym sercu
Zakończyliśmy naszą podróż ze świętym Eugeniuszem przez pierwsze 10 artykułów Konstytucji, które członkowie naszej charyzmatycznej rodziny oblackiej uważają za swoją Księgę Życia. Artykuły te stanowią podsumowanie charyzmatu, który inspiruje każdego z nas do życia zgodnie z naszym stanem życia. Święty Eugeniusz radzi nam:
Szanujmy więc tę drogocenną Regułę, miejmy ją nieustannie przed oczami, a jeszcze bardziej w naszym sercu. Dzięki zawartym w niej zasadom codziennie dostarczajmy pożywienia naszym duszom, postępujmy, mówmy, myślmy jedynie w zgodzie z ich duchem. Tylko w ten sposób będziemy tacy, jakimi chce nas mieć Bóg, i staniemy się godni naszego wzniosłego powołania (Rekolekcje, koniec października 1831 roku, w: PO I, t. XV, nr 163).
Konstytucje 1–10 opisują naszą wizję i ideały. Kiedy teraz zaczniemy zgłębiać Konstytucję 11 i kolejne, zobaczymy, jak możemy te ideały wprowadzić w życie.
Charyzmat jest zawarty w Konstytucjach i Regułach, w wytycznych dla współpracowników świeckich oraz w podręcznikach różnych grup naszej oblackiej rodziny. Jesteśmy zatem zaproszeni do zastanowienia się nad tym, w jaki sposób te dokumenty mogą nam służyć jako wskazówki w życiu zgodnie z Ewangelią.
Franc Santucci OMI, tłum. Roman Tyczyński OMI






Wiadomości
Wideo
Modlitwy
Sklep
Kalendarz liturgiczny