Komentarz do Ewangelii, 22 lutego 2024

Z Ewangelii na dziś: „Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?». A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?». Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr – Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie»” (Mt 16, 13-19). 

Nie trzeba zawsze wiele mówić o wierze, deklarować, choć w święto Katedry św. Piotra – najważniejszego kościoła na świecie – słyszymy Piotrowe wyznanie, że Jezus jest Mesjaszem, Bogiem. Nasz sposób życia, sam w sobie, może być także wyznaniem tego, że Bóg jest dla nas najważniejszy, że uznajemy Jezusa za Mesjasza. Jak to działa? Im bardziej miłujemy, przebaczamy, wprowadzamy pokój i jedność, służymy innym, podajemy szklankę wody, dzielimy się jedzeniem, kawałkiem podłogi, czasem – czyli żyjemy Ewangelią – tym bardziej pokazujemy, że tak właśnie jest. Wówczas stajemy się, jako chrześcijanie, jako Kościół, bardziej wiarygodni. 

Zobacz także