Komentarz do Ewangelii (liturgia Wielkiego Czwartku), 14 kwietnia 2022

Z Ewangelii mszy św. wieczerzy Pańskiej: „A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: »Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie ‘Nauczycielem’ i ‘Panem’, i dobrze mówicie, bo Nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem«” (J 13, 13-15). 

Liturgia wieczerzy Pańskiej. Zadziwiający początek Triduum Paschalnego, najważniejszych dla chrześcijan dni w ciągu roku, które są jedną wielką liturgią. To wręcz gorszące: Bóg obmywa nogi grzesznikom, tym, którzy zaraz Go opuszczą niczym banda tchórzy. Ten obraz jest poruszający. Jeśli Bóg tak potrafi służyć, to i każdy chrześcijanin powinienem. To jest dziś potrzebne, jeśli chcemy, aby nasze chrześcijaństwo było wiarygodne. Proszę Boga w ten Wielki Czwartek, aby uczył mnie, aby uczył nas takiego chrześcijaństwa, kapłaństwa, które służy. Chrześcijaństwa, które obmywa nogi wszystkim, także nieprzychylnym osobom. Które jednocześnie traktuje to jako coś naturalne i zwyczajne. 

Liturgia nie kończy się. Nie ma błogosławieństwa końcowego. Jest przerywana jedynie obchodami Wielkiego Piątku (które nie rozpoczynają się od znaku krzyża i nie kończą się błogosławieństwem). Przez te trzy dni trwamy w jednej liturgii, stają się nią, na swój sposób, nasza praca, sprzątanie, rozmowy. Może czas zwolnić? 

Zobacz także