ZDJĘCIA: MIROSŁAWY GÓRY SNMP

Korona, korona i korona [MISYJNE DROGI]

Nasza siostra ze wspólnoty (ma 90 lat) ciągle dopytuje, co złego w tej koronie. Tłumaczymy, że to coś gorszego niż cholera, o której wie z doświadczenia długiego życia
w Zambii. Dla niej korona to zawsze jest różaniec, bo takiego określenia używają miejscowi ludzie.

Służymy w ubogiej części Zambii, na pograniczu Mozambiku i Zimbabwe. Nasz szpital obsługuje te tereny, a także wiele innych osób, które do nas przyjeżdżają z różnych okolic Zambii. Zambia jest krajem bez dostępu do morza, ale mimo tego ekonomicznie radzi sobie nie najgorzej, dzięki bogatym złożom miedzi. Służymy w Katondwe, ubogiej okolicy, która jest położona u zbiegu dwóch
rzek, Luangwy i Zambezi. Graniczymy z Mozambikiem i Zimbabwe. Mamy około 300 km do Lusaki, stolicy Zambii. Powiat należy do jednego z najuboższych w kraju – nie ma elektryczności, dobrych dróg, jest problem z zaopatrzeniem w wodę pitną. Od 1963 r. w Katondwe istnieje szpital. Początkowo był zarządzany przez jezuitów, a od 1969 r. prowadzą go siostry służebniczki starowiejskie. Szpital, dotychczas jedyny w powiecie, posiada 80 łóżek i obsługuje pacjentów nie tylko z powiatu, ale także z Mozambiku i Zimbabwe.

W miarę możliwości

O sytuacji w Chinach dowiedzieliśmy się dosyć szybko, ale nikt wówczas nie spodziewał się, że ten problem będzie dotyczył wszystkich ludzi. W Zambii jest bardzo duża grupa Chińczyków, wielu Zambijczyków studiuje też w Chinach. W pierwszych dniach obawialiśmy się, że to właśnie oni mogą przywieźć wirusa. Pierwsza wzmianka o zakażonych Zambijczykach dotarła do nas około 14 marca i dotyczyła ludzi, którzy podróżowali. W pierwszej kolejności zakupiliśmy paliwo, ponieważ prąd dla szpitala pozyskujemy z agregatów. Później udało się zorganizować trochę kukurydzy, która stanowi podstawę wyżywienia pacjentów. W tym roku plony były bardzo marne, więc zdobycie zboża nie było łatwe. Następnym problemem było zabezpieczenie personelu w środki ochrony osobistej. Jak do tej pory nie otrzymaliśmy z zambijskiego Ministerstwa Zdrowia ani jednej maski czy rękawiczki. W zeszłym roku prowadziliśmy w Polsce akcję zbiórki bandaży dla Katondwe – dotarło do nas sporo paczek, a były w nich także materiały i prześcieradła, które s. Edyta sprytnie wykorzystała do szycia masek. Wspomogła nas także Fundacja „Redemtoris Missio” i podarowała sprzęt medyczny. Kiedy organizowano kontenery pomocowe z Polski, to nikt jeszcze nie wiedział, co nas wkrótce czeka. Pewnie to Boże plany. Zaangażowaliśmy wiele osób z personelu, które cięły, układały i szyły maski. Stworzyliśmy zespół nocny, który pierze, segreguje, a następnie sterylizuje potrzebne materiały. Powstał także problem dezynfektantów. Jednak udało się zdobyć alkohol, glicerynę i sami robimy płyny dezynfekcyjne. Na zewnątrz szpitala ustawiliśmy zbiorniki z wodą do mycia rąk. Woda jest – gorzej z mydłem. Wykorzystaliśmy też namiot, który stoi pod baobabem u wejścia do szpitala i pełni funkcję pierwszego filtra. Miejscowy personel wciąż szuka nowych pomysłów, które dałoby się zastosować w szpitalu.

Foto: MIROSŁAWY GÓRY SNMP

Wszyscy pomagają

W kilku miastach już u 139 osób wykryto zakażenie SARS-CoV-2. Najwięcej w stolicy Zambii, Lusace. Oczywiście tempo wzrostu jest duże, a testów jest niewiele i są drogie. W stolicy robimy zakupy, odbieramy pocztę i wykonujemy niezbędne naprawy. Podzieliłyśmy się obowiązkami. Siostra Krystyna jest naszym zaopatrzeniowcem i administratorem, jeździ do Lusaki i załatwia sprawy. Po powrocie izolujemy ją na jakiś czas, a potem znów musi jechać. Jeśli czuje się lepiej, to wyręcza s. Edytę w znieczulaniu pacjentów. Siostra Edyta jest niezbędna w anestezjologii, zakładaniu trudnych wkłuć dożylnych i specjalnych badań ultrasonograficznych. Teraz jej głównym zajęciem jest przygotowywanie i zarządzanie środkami ochrony osobistej. Siostra Mirosława zajmuje się leczeniem. W szpitalu nie mamy elektryczności, jest tylko zasilanie słoneczne, więc nie ma mowy o sprzęcie takim jak respiratory. Do tego trzeba też mieć personel, nie tylko przeszkolony, ale jakikolwiek, bo rąk do pracy nam brakuje. Możemy używać koncentratorów tlenu, takich jakie mają w domach astmatycy, bo innej formy podania tlenu nie mamy. Musimy też wybierać to, co można zakupić w Zambii, bo poczta paczek i przesyłek nie przyjmuje.

Nie tylko Covid

Nie wyobrażam sobie sytuacji, kiedy będą u nas ciężkie przypadki, które wymagają tlenu, nie mówiąc już o respiratorze. Sprawa personelu też jest pod znakiem zapytania – jeden lekarz, czterech felczerów i dwadzieścia pielęgniarek. Obawiam się też o wielu pacjentów z HIV, mamy w chwili obecnej 900 osób przyjmujących terapię lekową. Walka z nowym koronawirusem będzie u nas jak walka typu „na czołgi z szabelką”. Żyjemy w dużym napięciu, kościoły i szkoły są zamknięte, ceny rosną, ludziom zaczyna brakować jedzenia. Dotyka nas ogólnoświatowa pandemia, ale ciągle modlimy się, żeby wirus SARS-CoV-2 nas ominął. Mamy też sporo pacjentów chorujących na anemię sierpowatą, nadciśnienie, astmę, malarie, gruźlicę, jest wielu niedożywionych. Nie brakuje cukrzycy, nowotworów, chorób nerek i serca. To pacjenci szczególnie narażeni na ciężki przebieg infekcji Covid-19. Jak do tej pory leczymy wszystkich, może tylko skracamy czas pobytu w szpitalu. Operacje planowe są trochę zredukowane, z wyjątkiem częstych cięć cesarskich. Staramy się trochę oszczędzać materiały na gorsze czasy. Nie robimy sesji wyjazdowych, dostosowując się do wytycznych rządu. Sprawa informacji jest nawet nieźle zorganizowana przez rząd i ministerstwo. Ludzie reagują na pandemię i ograniczenia jak wszędzie na świecie. Na terenach wiejskich po prostu nie wierzą w żadnego wirusa, poza HIV. Może otrzaskali się ze słowem „śmiertelny wirus” w kontekście długotrwałej edukacji na temat HIV. Trudno jest skontrolować np. pogrzeby, nadal mnóstwo ludzi przebywa razem, w bliskim kontakcie przez kilka dni. W lokalnych barach też wolą delektować się miejscowymi specjałami w grupie i dobrym towarzystwie.

ZDJĘCIA: MIROSŁAWY GÓRY SNMP

Księża się boją

Szkoły, przedszkola i kościoły są zamknięte już ponad miesiąc. Nasi księża nie odprawiają nam żadnej mszy św., bo się boją od nas zarazić i dostosowują się do wytycznych biskupa. Służymy więc, na ile to możliwe, naszym pacjentom i personelowi w kwestiach duchowych. Wczoraj jeden diagnosta laboratoryjny ze wschodniej Zambii wiózł pobrane próbki/wymazy autobusem do Lusaki. Doszło do wypadku, w którym mężczyzna zginął. Próbki odnaleziono, bo podobno były dobrze zabezpieczone i przekazano je do analizy. Takich sytuacji jest więcej. Przy wjeździe do naszego powiatu stoi grupa kontrolna, która mierzy temperaturę wjeżdżającym i w razie podejrzenia zarażenia koronawirusem odwozi ich do miejsca izolacji. Tam jest specjalny namiot, donoszona jest woda i brakuje jedzenia. Odbywa się także opryskiwanie lokalnych rynków.

Kontrole

Niedawno mieliśmy kontrolę, tzw. task force, składającą się z komisarza powiatu, komendanta policji, odpowiednika sanepidu, lekarza powiatowego i kilku innych osób. Inspekcja przebiegła pozytywnie, ale poprosili o kilka maseczek dla siebie, zamiast nam dać jakieś środki ochrony osobistej. Była też grupa osób (odpowiednik izb lekarskich), aby sprawdzić, czy nasz szpital kwalifikuje się do podniesienia z poziomu pierwszego do poziomu drugiego usług medycznych. Uzyskaliśmy 93% oceny, więc jest szansa zmiany naszego szpitala pierwszego kontaktu na szpital generalny. Za dwa tygodnie przyjadą sprawdzić, czy wdrożyliśmy zasugerowane poprawki. Wiąże się to z większą liczbą personelu i większymi możliwościami operacyjnymi. Oczywiście, nie są to standardy takie
jak w Polsce, ale dostosowane do warunków afrykańskiego buszu.

Nikt nie wie, co przyniesie następny tydzień. Wiele osób ma dostęp do mediów i śledzą bardzo różne informacje, czasami sprzeczne. Ostatnio dużo się pisze o tzw. toniku z Madagaskaru, który ma leczyć Covid-19. Społeczeństwo naciska na Ministerstwo Zdrowia, aby sprowadzić to cudowne lekarstwo bez czekania na certyfikat Światowej Organizacji Zdrowia.

Mirosława Góra SNMP

Google News
Bądź na bieżąco z Misyjne.pl!

Obserwuj misyjne.pl w Google News. Dodaj nas do ulubionych, aby nie przegapić najważniejszych treści z kraju i ze świata.

Wybrane dla Ciebie

Czytałeś? Wesprzyj nas!

Działamy także dzięki Waszej pomocy. Wesprzyj działalność ewangelizacyjną naszej redakcji!

zł
Zobacz także
Wasze komentarze