Przegląd prasy katolickiej

Zapraszamy na cotygodniowy przegląd prasy katolickiej.

Tygodnik Powszechny

„Tygodnik Powszechny” proponuje czytelnikom bardzo obszerne i interesujące wydanie świąteczne. Znajdziemy w nim m.in. wiele ciekawych rozmów. W jednej z nich Ewa Szykulska, aktorka, opowiada m.in. o mówieniu mniej. „Z domu rodzinnego tylko jedno drzewko pamiętam, za to całkiem spore. Z cukierkami lodowymi w papierkach, które szybko znikały. W którymś momencie przeszliśmy na malutkie choinki robione ręcznie. Żywe, pachnące gałązki przeistaczały się w małe zielone drzewka. Nigdy żadnego plastiku. Ten zwyczaj przeniosłam do domów, które ja tworzyłam, pewnie dlatego, że długo miałam małe przestrzenie życiowe. Od lat przystrajam wyłącznie żywe gałązki, stoją w doniczkach, wazonach. A na nich świecidełka, niektóre malowane specjalnie dla mnie, inne przywożone z różnych stron świata. I co jasne: najpiękniejsze na świecie są polskie świecidełka” – dzieli się wybitna artystka. Drugim bożonarodzeniowym rozmówcą jest Grzegorz Turnau, muzyk. „Jak wchodzę do pomieszczenia, w którym jest dużo ludzi, jeszcze w dodatku takich, których nie znam, wpadam w panikę. Wiem, że to wyznanie brzmi dziwnie w ustach kogoś, kto stale występuje, ale jestem dosyć nieśmiałym człowiekiem. Zbiorowiska powyżej dwóch osób mnie niepokoją. Kiedy widzę gdzieś pianino czy fortepian, od razu się przy nim loguję i jestem bezpieczny opowiada artysta”. Tegoroczna laureatka NIKE – Eliza Kącka – napisała za to dla czytelników opowieść wigilijną pt. Król Wiewiórek. Redakcja rozmawia też z biblistą Marcinem Majewskim o aniołach. „’Anioł’ to więc funkcja, którą może sprawować albo człowiek, albo istota nadprzyrodzona. Właśnie dlatego serafy nigdy nie są w Biblii nazwane aniołami – to strażnicy, tymczasem w tekstach o Abrahamie, Hagar, w historii patriarchów, w Księdze Wyjścia, w historiach Ezechiela czy Tobiasza posłaniec Boga przynajmniej na początku nie różni się od zwykłego człowieka. Gdy w Księdze Sędziów do żony Manoacha przychodzi posłaniec i mówi, że porodzi ona syna – mamy tu więc do czynienia z typowym zwiastowaniem, posłannictwem – ta relacjonuje Manoachowi, że przyszedł do niej 'jakiś człowiek’. O skrzydłach ani blond włosach nie wspomina. Wyobrażenie aniołów, które mamy w głowach, niewiele ma z Biblią wspólnego” – opowiada rozmówca. Poruszający jest też reportaż o Bożym Narodzeniu w domu dziecka. Warto też sięgnąć po rozmowę z Anną Król-Kuczkowską, psychoterapeutką, o rozejmie bożonarodzeniowym. „Życzliwość to aktywne pragnienie, żeby komuś było dobrze. Żeby nie spotkała go krzywda. Czasem najbardziej liczą się małe codzienne akty człowieczeństwa” – mówi rozmówczyni. Redakcja pisze też o śledziach: „Bez niego trudno wyobrazić sobie polskie święta Bożego Narodzenia. Tymczasem znaczenie śledzia, niepozornej ryby, jest iście globalne. Jej wpływu na gospodarkę i kulturę zwłaszcza krajów północnych nie sposób przecenić”.

Przewodnik Katolicki

„Przewodnik Katolicki” w numerze świątecznym pokazuje, że muzyka okołobożonarodzeniowa nie kończy się na wszechobecnym utworze „Last Christmas”: „W duchu podsumowań i życzeń zapraszam do Krainy Sześciu Płyt, Które z Pewnością Umilą Świąteczny Czas. Ich zimowy i (około)bożonarodzeniowy repertuar może stać się tłem do rozmów przy wigilijnym stole lub też wyjść na pierwszy plan i wprowadzić wszystkich w stan przyjemnego zadumania nad grudniową rzeczywistością”. W wydaniu też rozmowa z Barbarą Niedźwiedzką ze Światowego Ruchu Katolików na Rzecz Środowiska. „Wprawdzie rośnie empatia wobec zwierząt, ale nadal zbyt dużo jest przypadków znęcania się nad nimi. Postępuje uprzedmiotowienie zwierząt w hodowlach przemysłowych. Dlatego potrzebujemy pogłębienia nauczania Kościoła w tej sprawie” – czytamy. Redakcja zachęca też do lektury wywiadu z Mikołajem Rykowskim z Fundacji Wolne Miejsce o samotności, czyli dżumie XXI wieku. W kontrze znajdziemy też materiał o Bożym Narodzeniu all inclusive. „Nie wszyscy przepadają za tradycyjną oprawą świąt – spędzaniem kilku godzin przy suto zastawionym stole czy oglądaniem Kevina samego w domu. Coraz liczniejsze hotele, restauracje i kurorty oferują pobyt połączony z uczestnictwem w zorganizowanej wigilijnej kolacji i świątecznych przyjęciach” – czytamy.

Gość Niedzielny

W nowym, świątecznym „Gościu Niedzielnym” znajdziemy m.in. wywiad z Sebastianem Karpielem-Bułecką. Artysta opowiada m.in. o świętach na Podhalu. „Świętujemy rodzinnie. Wigilię spędzamy z rodzicami żony w Piastowie, a w Boże Narodzenie jeździmy do Kościeliska, do mojej mamy. To dwa różne światy nie tylko z powodów geograficznych, ale też ze względu na tradycje. Kiedy byłem kawalerem, na wieczerzę wigilijną ubieraliśmy się po góralsku, więc postanowiłem ten zwyczaj kultywować w Warszawie, aby dzieci widziały, że to jest dla mnie ważne. Potem idziemy na pasterkę i śpiewam kolędy najgłośniej, jak potrafię. To moja tożsamość. W Boże Narodzenie do kościołów w Kościelisku czy w Zakopanem przychodzi mnóstwo ludzi ubranych po góralsku, którzy śpiewają góralskie kolędy. W domu odwiedzają nas kolędnicy – małe dzieci w strojach regionalnych, które świetnie grają, śpiewają i składają wierszowane życzenia w gwarze podhalańskiej. To jest coś niezwykłego i poruszającego. Jest w tym prawda” – opowiada muzyk. W numerze także reportaż z drogi do Santiago de Compostela: „Wstawaj! Wynoś się! Bo zadzwonię po policję! – środek nocy w dusznym pokoiku bez okien w hostelu w Sewilli. Przy trzydziestym powtórzeniu tych samych słów, choć to było po andaluzyjsku, dobrze zrozumiałem treść. Jakiś delikwent wślizgnął się do hostelu i zasnął na cudzej pryczy. W końcu wyciągnięty przez właściciela oddał łóżko temu, kto za nie zapłacił. Rano zobaczyłem niedaleko na ulicy człowieka, przez którego miałem zarwaną całą noc: aparycję miał zupełnie inteligentną. No cóż, bezdomni w Hiszpanii to nie bezdomni w Kirgistanie. Taki oto kubeł zimnej wody na początek pielgrzymki”. Redakcja rozmawia też z Piotrem Pawlakiem, półfinalistą Konkursu Chopinowskiego. Jest też reportaż o oknie życia: „Pojawia się sygnał. W oknie życia coś się wydarzyło. To początek dramatycznie trudnej historii, a zarazem szansa na nowe życie”.

Idziemy

„Idziemy” w świątecznym wydaniu zaprasza m.in. na rozmowę z o. Jarosławem Kupczakiem OP o tym, dlaczego Bóg chciał być człowiekiem. „Żyjemy w czasach niezwykłego pomniejszania tego, co ludzkie, pomniejszania człowieka. Czysto biologiczne pojmowanie człowieka pokazuje go wyłącznie jako pasożyta na ziemi, a to z kolei wiąże się z narracją antynatalistyczną – by ograniczać liczbę dzieci. Z drugiej strony, panuje entuzjazm wobec sztucznej inteligencji i tego, że wkrótce humanoidy zastąpią człowieka przy łóżku chorego itd. Sugeruje się nam, że czeka nas cudowny świat, w którym więzi i ciepło ludzkie będą coraz mniej potrzebne. W tej atmosferze Boże Narodzenie przypomina nam, że Bóg wcielił się nie w anioła, nie w zwierzę, nie w istotę pozaziemską, lecz wybrał bycie człowiekiem, małym dzieckiem. Chciał przejść całą drogę razem z człowiekiem” – opowiada rozmówca. W wydaniu też historia o odwadze ojcostwa, której bohaterem jest Przemek Szczotko. „Przemek Szczotko uważa, że do decyzji o aborcji w obliczu trudności popycha kobietę brak u jej boku odpowiedzialnego mężczyzny, który zapewni ją, że razem dadzą radę. Powinien być nim przede wszystkim ojciec dziecka, ale także jego ojciec, jej ojciec – cały wielopokoleniowy zastęp mężczyzn. A oni sami muszą mieć źródło, z którego czerpią do tego siły. Na dziecko Przemek i Patrycja Szczotkowie czekali z niecierpliwością, jednak gdy żona zadzwoniła z radosną wiadomością, w pierwszej chwili się przestraszył. 'To już?’ – pomyślał. – Poczułem, jakbym założył długo wyczekiwany wełniany sweter i okazało się, że on mnie drapie – wspomina. – Po chwili, gdy oswoiłem się z tą myślą, rozpłakałem się ze szczęścia i miałem ochotę wykrzyczeć je wszystkim naokoło. Nawet gdy jeszcze nie było widać brzuszka, czułem się stuprocentowym tatą” – czytamy. Redakcja pisze też m.in. o stołecznym domu opiekuńczym Przytulisko i rozmawia z abp. Adrianem Galbasem rok po objęciu przez niego funkcji metropolity warszawskiego.

Niedziela

W nowym wydaniu „Niedzieli” przeczytamy m.in. o tym, że „dzieci nie potrzebują idealnie przygotowanych świąt. One potrzebują nas – obecnych, spokojnych, uśmiechniętych”. „Kiedy na początku Adwentu zastanawiałam się, jak dobrze przeżyć zbliżający się czas Bożego Narodzenia, pomyślałam, że spróbuję wrócić pamięcią do tego, co jako dziecko kochałam w świątecznym czasie. I odkryłam, że właśnie te wspomnienia prowadzą mnie do istoty świąt – do bliskości, radości oraz wdzięczności, które tak łatwo dziś zgubić w natłoku przygotowań” – czytamy dalej. Redakcja pisze też o tym, jak obliczono datę narodzin Zbawiciela. „Odpowiedź jest częściowo zawarta w synonimach określających 'naszą erę’, która jest nazywana również erą Chrystusową lub erą powszechną albo erą Dionizego. To właśnie rzymski mnich Dionizy Mniejszy w 525 r. zaproponował nowy sposób rachuby lat. Fakt narodzin Mesjasza jest wydarzeniem tak istotnym dla biegu dziejów świata, że stał się odniesieniem dla sposobu liczenia czasu, który dziś jest powszechnie używany. Dionizy rozróżnił wydarzenia na te, które dokonały się 'przed Chrystusem’ (p.Chr.) i 'po Chrystusie’ (po Chr.), czyli po Jego narodzinach. Niestety, mnich popełnił błąd w wyznaczeniu początku ery chrześcijańskiej i z tego powodu jest to tylko umowna data. W rzeczywistości narodziny Mesjasza należałoby przesunąć na kilka lat p.Chr.” – czytamy. W numerze też o świątecznym spotkaniu organizowanym przez Wspólnotę Sant’Egidio: „Osoby ubogie, w kryzysie bezdomności, seniorzy, a także uchodźcy i migranci zasiądą w dzień Bożego Narodzenia do wspólnego stołu w trzech miastach Polski. Będą im towarzyszyły setki członków i wolontariuszy Wspólnoty Sant’Egidio, do których wciąż dołączają kolejne osoby”.