Przegląd prasy katolickiej
Zapraszam na cotygodniowy przegląd prasy katolickiej.

Tygodnik Powszechny
„Tygodnik Powszechny” pisze w tym tygodniu o tym, dlaczego wracamy w rodzinne strony. „Wyjechać z małego miasta lub wsi, zdobyć wykształcenie, zbudować karierę i życie w metropolii – tak przez lata definiowany był sukces. Dziś coraz więcej osób wybiera odwrotną drogę i wraca do rodzinnych miejsc. Po co?” – czytamy. W wydaniu również o fali upałów w Europie – nasz kontynent nie jest gotowy na to, w jakim tempie zmienia się klimat: „Europejska – w tym polska – infrastruktura budowana była w większości według norm klimatyczno-pogodowych z XX wieku. Te zaś są już po prostu nieaktualne. Ponieważ jeśli nawet uwzględniały proces ocieplającego się klimatu, to zakładały, że będzie on postępować w tempie maksymalnie 0,2 st. Celsjusza na dekadę. Tymczasem obecne ocieplenie to już prawie 0,4 st. Celsjusza na 10 lat. Rozjazd między przewidywaniami a rzeczywistością był w tym roku doskonale widoczny we Francji: tamtejsi meteorolodzy ogłosili, że spodziewali się nadejścia temperatur odnotowanych w czerwcu i lipcu 2026 r. dopiero ok. roku 2070. Francuzi nie byli gotowi na tak szybkie mierzenie się z ekstremalnymi temperaturami, czego tragicznym dowodem może być ok. 6000 nadmiarowych zgonów związanych z upałem, odnotowanych tylko w drugiej połowie czerwca”. Poetka Małgorzata Lebda opowiada o tym, jak Maryja towarzyszy jej w życiu. „To był czas, kiedy myślałam o Maryi surowej i karzącej. I wtedy, już nastolatce, wpadł mi w ręce tom wierszy Tadeusza Nowaka. Maryja, jaką odkryłam w jego pisaniu, w jego psalmach, była tą, w którą chciałam wierzyć, której chciałam zaufać, która była mi – po ludzku – bliska i tak bardzo przypominała mi moją dziecięcą teorię, że jest lub może być i moją matką” – opowiada. Redakcja zabiera czytelników też do wsi Jakubów pod Głogowem, gdzie zaczyna się polskie Camino. „Do polskiego Santiago de Compostela przyszedłem z Głogowa. Zamiast wielkiej katedry z barokową fasadą Obradoiro jak w Hiszpanii, gotycki kościółek z polnego kamienia. – Niech pan przyniesie ze sobą jedzenie – poradził kustosz, gdy zapowiadałem się kilka dni wcześniej. Tłumaczył, że w Jakubowie sklepiku ani baru nie znajdę. W skwarne popołudnie sennie tu, jakby wszyscy mieli sjestę. Proboszcz prowadzi mnie do albergi – schronisko dla pielgrzymów jest na plebanii. Dostaję pokój z łazienką, w kuchni lodówka, czajnik, na stole chleb, pomidory, kawa, herbata. Gdybym na głogowskim targowisku nie zrobił zakupów, dałbym radę przeżyć. – Sklepiki poupadały, bo ludzie kupują w marketach. A na plebanii nie będę przecież handlował bułkami – tłumaczy kanonik. W razie potrzeby, wozi jednak pielgrzymów po zakupy” – czytamy w reportażu Stanisława Zasady. Ciekawa jest też rozmowa z włoskim pisarzem, Nicolo Lagioia, na temat Rzymu. „Rzym jest miastem, w którym spotykają się najróżniejsze historie, zobaczysz tu jednocześnie skrajną nędzę i ogromne bogactwo. Miejsce jest otwarte, a przez to pełne kontrastów. Da się tu doświadczyć wszystkiego. Rzym to również chaos, który rozlewa się we wszystkie strony, wypuszczając kolejne odnogi. Ten bezkres przytłacza, budzi strach. Są miejsca, o których istnieniu nie wiedzą nawet rodowici Rzymianie. Kiedy już myślisz, że miasto się kończy, zza horyzontu wyłaniają się kolejne domy” – opowiada artysta.

Przewodnik Katolicki
„Przewodnik Katolicki” pisze o tym, co zostanie po najeździe na Ceutę. „Wszyscy widzieliśmy te obrazki. To, co zaszło w Ceucie 30 i 31 lipca, przekroczyło swoim dramatyzmem nawet pamiętną falę migrantów z 2015 roku po słynnym «Damy radę!» Angeli Merkel. Tam uchodźców było więcej, jednak tutaj prawie 80 tys. ludzi (dane hiszpańskich służb) w jednym momencie wdarło się na obszar zamieszkany przez niewiele więcej osób (około 85 tys.). Jeden na jednego. Chociaż przybysze byli uśmiechnięci i, jeśli niezatrzymywani, nie zachowywali się agresywnie, zważywszy owe proporcje, trudno ich przybycie określić inaczej niż najazd. Tak przynajmniej odebrali to mieszkańcy, którzy przerażeni zabarykadowali się w domach. My też byśmy tak się zachowali” – czytamy. Redakcja pisze też o drugiej szansie – kiedy zdecydować się na powrót do związku: „Nie każde zakończenie związku – również takie, któremu towarzyszą silne emocje i wzajemne wyrzuty – musi być definitywne. Jeśli jednak powrót do siebie ma przynieść satysfakcję i bezpieczeństwo, należy najpierw zastanowić się nad tym, co doprowadziło do naszego rozstania – oraz czego dokładnie oczekujemy od partnera po ponownym zostaniu parą”. W wydaniu też o nieograniczonym działaniu Boga: „Sakramenty są pewnym źródłem łaski, ale Bóg nie jest przez nie skrępowany. Ewangelia przypomina, że Jego działanie przekracza nasze religijne wyobrażenia”.

Gość Niedzielny
W nowym „Gościu Niedzielnym” znajdziemy rozmowę z biskupem Jacquesem Mouradem, syryjskim duchownym, który przeżył niewolę u przedstawicieli ISIS. „Coraz mocniej zdaję sobie sprawę z tego, że pobyt w niewoli u dżihadystów ma ogromny wpływ na moje obecne życie, misję oraz relacje z wyznawcami islamu. I nauczył patrzeć na muzułmanów przez pryzmat naszej wiary, która nie podda się fanatyzmowi, a nie ich religii, która bywa fanatyczna” – mówi rozmówca. W numerze też powstańcze wspomnienia Haliny Rogozińskiej: „Halina Rogozińska, „Mała” lub „Niebieska”, mimo blisko stu lat, porywa siłą ducha, energią i dowcipem. Spotyka się z młodymi ludźmi, którym opowiada o sprawach najważniejszych i pozostawia niezwykłe przesłanie. To jej dzisiejsza misja. W jakiś sposób podobna do tej z sierpnia 1944 roku”. Redakcja pisze też o Troi: „Nie byłoby «Odysei» Nolana ani nawet epopei Homera, gdyby nie prawdziwa historia Troi. Co o niej wiemy?”. „Gość Niedzielny” zabiera też czytelników do jedynego w Polsce Kościoła św. Kwiryna: „Jedyny w Polsce Kościół pod wezwaniem św. Kwiryna stoi w Łapszach Niżnych. Od ponad 700 lat. Gotyckie mury, barokowe ołtarze, krzyże bożogrobców i pamiątki po bł. ks. Józefie Stanku opowiadają historię pogranicza, na którym spotykały się wpływy polskie, węgierskie i słowackie”.

Idziemy
W nowym numerze „Idziemy” m.in. rozmowa z ks. Zbigniewem Bielasem, rektorem Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. W rozmowie o miłosierdziu duchowny mówi, że „w niedzielę, 23 sierpnia rozpoczynamy roczne przygotowanie do 25-lecia zawierzenia świata Bożemu miłosierdziu”. Ksiądz Bielas opowiada też o tym, czym dla niego jest miłosierdzie: „Lubię na to pytanie odpowiadać słowami św. Jana Pawła II z 7 czerwca 1997 r. Wypowiedział je w kaplicy w Łagiewnikach, przy grobie św. Faustyny. Mówił wtedy, że «nic tak nie jest potrzebne człowiekowi, jak miłosierdzie Boże – owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom świętości Boga». Nie ma chyba piękniejszej definicji. Ale przytoczę jeszcze słowa z «Dzienniczka»: «Miłość Boża kwiatem, a miłosierdzie owocem». Te słowa wzywają nas do tego, byśmy korzystając z daru, jaki otrzymujemy od miłosiernego Ojca, dzielili się nim z naszymi braćmi i siostrami”. Redakcja pisze tez o tym, ze odpoczynku trzeba się nauczyć. „W dorosłości dostrzegam jednak, że czas na beztroskie poleżenie na piasku jest kojącym lekarstwem po miesiącach uczenia w szkołach i pilnowania kalendarza. Z wiekiem się odkrywa, że odpoczynek jest sztuką, której trzeba się nauczyć. Dziecko pragnie nieustannego ruchu, nowych bodźców i atrakcji. Dorosły zaczyna rozumieć, że największym luksusem nie jest już intensywne przeżywanie każdej chwili, lecz możliwość zatrzymania się bez poczucia winy” – czytamy. W wydaniu też o problemach dzieci: „Dziś także jesteśmy narażeni na działanie złego ducha, nie wyłączając dzieci. Największym sukcesem szatana jest wmówienie współczesnemu człowiekowi, że go nie ma. Wtedy może działać skuteczniej. Nie chodzi o straszenie ani o zajmowanie się złem, ale chodzi o świadomość, że niektóre problemy dzieci mogą mieć podłoże duchowe. Trzeba patrzeć szerzej”.

Niedziela
W nowym wydaniu „Niedzieli” przeczytamy m.in. rozmowę z o. Dariuszem Laskowskim, paulinem, o pielgrzymowaniu. „Każde pielgrzymowanie było inne. Rozpocząłem je już jako dziecko. Nieraz przeżycia były trudne, a pogoda straszna. Pamiętam zwłaszcza pielgrzymkę, w czasie której cały dzień, od rana do wieczora, padał deszcz. Nawet po dotarciu na nocleg, gdy kładłem się spać, deszcz dawał się we znaki: śpiwór mokry, w namiocie mokro, buty mokre. Rano wstałem, założyłem mokre buty – i w drogę. Pamięta się to długo. Później już było łatwiej, choć były dodatkowe obowiązki. Jako zastępca kierownika pielgrzymki przez pewien czas organizowałem zaplecze, które jej towarzyszy, a teraz przyszło mi organizować całą pielgrzymkę. Dla mnie to nowa forma pielgrzymowania” – mówi kierownik Warszawskiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę. W wydaniu także o tym, że nie unikniemy konfliktów: „Konflikt nie omija małżeństw z wieloletnim stażem, rodzin głęboko wierzących ani tych, które z ogromnym zaangażowaniem troszczą się o swoje więzi. Mimo to wielu ludzi nadal traktuje go jak porażkę. Konflikt jest nieodłącznym elementem każdej bliskiej relacji. Kiedy pojawiają się nieporozumienia, rodzi się lęk, że miłość się skończyła, że relacja nie była wystarczająco silna albo że «kiedyś było lepiej». Tymczasem z perspektywy pedagoga i doradcy rodzinnego mogę powiedzieć, że o jakości relacji decyduje nie brak konfliktów, lecz sposób ich przeżywania”.
Bądź na bieżąco z Misyjne.pl!
Obserwuj misyjne.pl w Google News. Dodaj nas do ulubionych, aby nie przegapić najważniejszych treści z kraju i ze świata.
Wybrane dla Ciebie
Czytałeś? Wesprzyj nas!
Działamy także dzięki Waszej pomocy. Wesprzyj działalność ewangelizacyjną naszej redakcji!
| Zobacz także |
| Wasze komentarze |
Włochy: aktywność Etny paraliżuje lotnisko i przyciąga tłumy osób na zbocze wulkanu [+GALERIA]
Samotność superbohatera. Ludzkie oblicze Spider-Mana [RECENZJA]
Od trzydziestu lat nie było tylu chorych na odrę





Wiadomości
Wideo
Modlitwy
Sklep
Kalendarz liturgiczny