Przegląd tygodników opinii

Zapraszamy na cotygodniowy przegląd tygodników opinii.

Newsweek Polska

W „Newsweeku” przeczytamy m.in. o tzw. ferrytynowej twarzy. „Już od jakiegoś czasu miałam wrażenie, że moja nastoletnia córka Majka jest trochę blada. Nie zwracałam jednak na to uwagi, wiedziałam, że sporo się uczy przed maturą, nie dosypia — wspomina Agata, mama Mai. Kiedyś jednak, na rodzinnej imprezie, któraś z ciotek przyjrzała się Mai i zasugerowała, żeby zrobić jej morfologię krwi, bo wygląda anemicznie. – Dla spokoju zrobiłyśmy to badanie i okazało się, że Maja ma anemię, na szczęście niewielką – mówi Agata. Dzisiaj to, jak wyglądała córka Agaty, określa się jako ferrytynowa twarz. To ostatnio modne określenie na osobę o twarzy bladej, z podkrążonymi oczami, wyglądającej, jakby była wiecznie zmęczona i niewyspana. Oczywiście, w ogromnej większości przypadków nie ma to żadnych podstaw medycznych, ale czasami się zdarza, że taki wygląd faktycznie może sygnalizować zdrowotne kłopoty. Jednak samo pojęcie «ferrytynowej twarzy», chwytliwe w internecie, wprowadza mnóstwo nieporozumień”. Redakcja pisze też o Violetcie Villas. „Violetta Villas nie uznawała półśrodków. Marzyła o sławie, miłości i życiu na własnych zasadach. Zapłaciła za to wysoką cenę. Piętnaście lat po jej śmierci Karolina Bielawska przywraca ją na ekranie. W legendarną diwę wciela się Sandra Drzymalska, a za kulisami produkcji kryje się niemal dziesięć lat przygotowań i historia rodziny, w której miłość do muzyki pozostawiła wielką pustkę” – czytamy.

Polityka

W „Polityce” m.in. o prohibicji: „Koniec promocji i reklam, nocna prohibicja w całym kraju, a może nawet zakaz sprzedaży małpek; trwa polityczna ofensywa antyalkoholowa. Chodzi o zdrowie czy politykę?”. Redakcja pisze też o prywatnych zoo: „Ciasne klatki, małe wybiegi i tropikalne gatunki marznące od października do kwietnia. Tak często wygląda życie egzotycznych zwierząt w prywatnych zoo, hodowlach i kolekcjach”. W numerze też o budowie CPK: „Spółka CPK przez trzy miesiące nie miała zarządu, odcięto ją od dofinansowania unijnego i dostaje mniej pieniędzy, niż planowano. Opóźnia się budowa, przesuwane są terminy kolejnych przetargów, a z grona chętnych do budowy terminala na własne życzenie wypisało się duże konsorcjum”.

Wprost

W nowym „Wprost” rozmowa z Wojciechem Siudmakiem, artystą malarzem. „Razem z moim przyjacielem, dyrektorem wydawnictwa Pocket, Jacques’em Goimardem, postawiliśmy sobie czterdzieści lat temu piękne zadanie. Chcieliśmy pomóc młodym ludziom rozpocząć obcowanie z kulturą od czegoś na najwyższym poziomie. On wybierał najpiękniejsze powieści, a ja tworzyłem dla nich najlepsze obrazy na okładki. Wydawaliśmy książki z dwoma okładkami – tę drugą ludzie wyrywali i wieszali na ścianach, tworząc swoje małe, prywatne muzea w czasach, gdy w księgarniach nie było takiego wyboru, jak dzisiaj. Wychowaliśmy w ten sposób pokolenia. Dziś na moje wystawy przychodzą siedemdziesięciolatkowie z synami i wnukami, mówiąc, że ukształtowały ich moje obrazy” – opowiada rozmówca.

Do Rzeczy

W „Do Rzeczy” przeczytamy o zmarłym niedawno Patricku Stewarcie: „W czasach lockdownu, gdy niejeden aktor czy celebryta epatował w mediach społecznościowych swoimi domowymi cierpieniami na pluszowym krzyżu (och, jak żyć bez restauracji i bez ukochanej stylistki!), Patrick Stewart wychodził codziennie do ogródka, siadał na krzesełku i czytał na głos sonety Szekspira. Czasem przeszkadzał mu ktoś z sąsiadów. Ludzie z całego świata słuchali. Kiedy Gene Roddenberry, twórca oryginalnego serialu «Star Trek», narzekał na Stewarta obsadzonego w roli głównej w serialu «Star Trek: Następne pokolenie», sir Patrick odczekał kilka lat i zaśpiewał mu urodzinową piosenkę. Wykon był zarówno przezabawny, jak i odrobinę złośliwy: Stewart jako kapitan Jean-Luc Picard śpiewa i tańczy wodewilowy numer na mostku statku kosmicznego Enterprise. Gdy świat obiegła wiadomość o śmierci aktora (zmarł 28 października), w sieci zaroiło się, oczywiście, od rozmaitych pożegnań i hołdów. Nie to było dziwne, lecz to, że tak wiele z nich nagrali konserwatywni influencerzy i krytycy popkultury, dla których Stewart był «mocno czerwony», a może nawet «po prostu komuchem»”.

Sieci

W nowym numerze „Sieci” m.in. o poczuciu samotności w dobie AI. „Jeszcze niedawno sztuczna inteligencja miała przede wszystkim ułatwiać nam życie. Pisać maile, tłumaczyć teksty, pomagać w nauce, porządkować informacje i oszczędzać czas. Tymczasem coraz częściej powierzamy jej coś znacznie bardziej osobistego: nasze emocje, lęki, problemy i sekrety. Zamiast zadzwonić do przyjaciela, rozmawiamy z chatbotem. Zamiast zwierzyć się bliskiej osobie, wpisujemy swoje troski w okienko aplikacji lub po prostu mówimy do urządzenia. Nie dlatego, że maszyna jest mądrzejsza od człowieka. Być może dlatego, że nie ocenia i zawsze ma dla nas czas” – czytamy. W wydaniu też o szkolnych sklepikach: „Zniesienie formalności, koniec z rejestracją w KRS i pełne zwolnienie z podatków – zreformowane Prawo oświatowe pozwala od 1 września tworzyć uczniowskie spółdzielnie szkolne na nowych, prostych zasadach. Czy dzięki temu wrócą do naszych szkół gorące świeże drożdżówki, uczniowskie wypieki i mleko sprzedawane na kubki? Wydaje się, że droga do renesansu spółdzielczości uczniowskiej jeszcze daleka, ale determinacja środowisk zaangażowanych w edukację daje nadzieję”.