Rozmawia dwoje dzieci w łonie matki. „Wierzysz w życie po porodzie?”

Czy istnieje życie po śmierci? Włoski aktor i prezenter Paolo Ruffini w jednym ze swoich felietonów w cyklu „Come stai?” przedstawia niezwykłą rozmowę dwojga dzieci znajdujących się w łonie matki.

Pierwsze dziecko: Wierzysz w życie po porodzie?

Drugie dziecko: No pewnie, po porodzie musi coś być. Może jesteśmy tu, żeby przygotować się na to, co będzie potem.

Pierwsze dziecko: Bzdury! Nie ma żadnego życia po porodzie. Zresztą jakie to byłoby życie?

Drugie dziecko: No, nie wiem. Ale będzie tam więcej światła niż tu. Może będziemy chodzić na własnych nogach i jeść ustami. Może będziemy mieć inne zmysły, których teraz nie możemy pojąć. 

Pierwsze dziecko: To absurd, chodzenie jest niemożliwe. Jeść ustami? Daj spokój, to śmieszne! To pępowina nas karmi, naukowo rzecz biorąc. Daje nam wszystko, ale jest za krótka. Życie po porodzie jest logicznie wykluczone.

Drugie dziecko: A może po prostu jest inne niż tutaj? Może nie będziemy już potrzebować tej fizycznej pępowiny. 

Pierwsze dziecko: Bzdury! A jeśli naprawdę jest życie po porodzie, dlaczego nikt stamtąd nigdy nie wrócił? Bo poród to koniec życia. Poród to koniec życia. A po porodzie nie ma nic poza ciemnością, ciszą, niepamięcią. Nie prowadzi nas donikąd. 

Drugie dziecko: A jednak jestem pewien, że spotkamy matkę, naszą matkę, a ona się nami zaopiekuje.

Pierwsze dziecko: Matkę? Naprawdę wierzysz w matkę? A jeśli matka istnieje, to gdzie jest teraz?

Drugie dziecko: Jest wszędzie wokół nas, jesteśmy jej częścią. To w niej żyjemy. Bez niej ten świat by nie istniał. Daje nam wszystko, czego potrzebujemy.

Pierwsze dziecko: Ale ja jej nie widzę. To logiczne, że jej tu nie ma.

Drugie dziecko: Czasami, kiedy jest cisza i naprawdę słuchasz, możesz poczuć jej obecność. Możesz usłyszeć jej głos pełen miłości. Głos, który woła cię z góry.

Zobacz także