słowo do Słowa, 14 lipca 2026

Słowa Ewangelii według św. Mateusza (Mt 11,20-24)

Jezus począł czynić wyrzuty miastom, w których dokonało się najwięcej Jego cudów, że się nie nawróciły.

„Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam.

A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, przetrwałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie”.

Bóg działa wiele cudów w naszym życiu. Nie dostrzegamy tego z wielu powodów. Jednym z najważniejszych jest chyba to, że żyjemy w wewnętrznym hałasie. Ze wszystkich stron chłoniemy jak gąbka informacje, rolki, dźwięki, obrazy… Do tego ciągły pośpiech, zadania, projekty etc. Potem brak czasu nawet na chwilę prawdziwej ciszy, nie tylko tej zewnętrznej. Brak czasu na chwilę zatrzymania się, gdy nie myślimy nad tym, co musimy jeszcze zrobić, nie emocjonujemy się obejrzaną rolką. Czy potrafisz nic nie robić chociaż przez kilka minut?

Czy traktujesz wizytę przed Najświętszym Sakramentem jak kolejne zadanie, gdy odmawiasz niezliczoną liczbę modlitw i „zaliczasz” ten czas? Czy może znajdujesz jednak tę chwilę, by przed Bogiem się zatrzymać. I słuchać. Rozejrzeć się dookoła, przyjrzeć w spokoju swojemu życiu. Wtedy nagle okazuje się, że nasze życie pełne jest tych mniejszych i większych ingerencji Boga, mnóstwa drobnych rzeczy, za które możemy poczuć wdzięczność.

W tej wewnętrznej ciszy spotkamy czasem rzeczy trudne, od których uciekamy w hałas – zranienia, grzechy. Bez tych chwil zatrzymania nie wejrzymy w siebie i nie nawrócimy się naprawdę.

Zobacz także