słowo do Słowa, 20 maja 2026

Z Ewangelii według Świętego Jana: W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno. Dopóki z nimi byłem, zachowywałem ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, i ustrzegłem ich, a nikt z nich nie zginął z wyjątkiem syna zatracenia, aby się wypełniło Pismo. Ale teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie”. 

Różne modlitwy zanosimy do Boga – o zdrowie, rozpoznanie powołania, pokój na świecie, a czasem o załatwienie konkretnej sprawy, o pomyślność w trudnym dniu. Gdy czytam modlitwę arcykapłańską, czuję wstyd, że dużo bardziej martwię się małymi sprawami, niż tym, co jest najważniejsze. Jezus przed męką prosi Ojca za uczniów – o jedność, świętość, wytrwałość dla nich, a zarazem także i dla nas. „Uświęć ich w prawdzie”. Niech i naszą modlitwą stanie się pragnienie prawdy i życia w jej świetle, co stanowi przecież drogę do świętości. Codziennie prośmy: „Uświęć nas w prawdzie”.

Zobacz także