słowo do Słowa, 22 maja 2026

Z Ewangelii według św. Jana: Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?”. Odpowiedział Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego: „Paś baranki moje”. I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?”. Odparł Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego: „Paś owce moje”. Powiedział mu po raz trzeci: „Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?”. Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: „Czy kochasz Mnie?”. I rzekł do Niego: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego Jezus: „Paś owce moje. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz”. To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do niego: „Pójdź za Mną!”. 

Jezus pyta Piotra o miłość. Podstawą chrześcijańskiego brania odpowiedzialności za innych jest miłość. Piotr nie ma odwagi mówić o swojej miłości jako większej od miłości pozostałych apostołów, bo jest pewny, że mu tej miłości brakuje. Scena mocno nawiązuje do trzykrotnego zaparcia się Piotra, a wydarzenia z placu przy siedzibie Kajfasza nie znikną po krótkim „kocham”. A jednak Piotr zostaje wybrany na pierwszego papieża. Nie dlatego, że tak mocno kocha. On został wybrany, by tak mocno kochać. Piotr jest wpatrzony w Jezusa i dlatego może powiedzieć: „ze względu na miłość do ciebie realizuję Twoją wolę”. Jeśli jako chrześcijanie idziemy za Jezusem, nie usprawiedliwiajmy naszej „bylejakości” w relacjach i w wierze tym, że ktoś wobec nas też nie ma cierpliwości, ktoś też zachowuje się nie fair. Piotr jest ustanowiony do większej miłości niż inni, bo idzie za Jezusem. I nas powołuje On do tej miłości.  

Zobacz także