słowo do Słowa, 3 października 2026

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 10,17-24) 

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: 

„Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają”. 

Wtedy rzekł do nich: „Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”. 

W tej to chwili rozradował się Jezus w Duchu Świętym i rzekł: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. 

Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”. 

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: „Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli”. 

Co jest największą radością w życiu? To, że idziemy do nieba! Co to dla Ciebie dzisiaj znaczy? Może myślisz, że to bajeczki? Ale jak chcesz być szczęśliwym bez oczu wpatrzonych w niebo? Nie zapominaj o niebie. Ono zaczyna się już tutaj. A jak mówi Jezus – tajemnice królestwa Bożego objawione zostały prostaczkom. Jeśli dziś czujesz się niewystarczający, pamiętaj, że niebo jest dla Ciebie i może być dziś radością twojego serca.  

Zobacz także