Stacja dziewiąta: Jezus upada pod krzyżem [DROGA KRZYŻOWA] 

Droga krzyżowa to nie tylko historia, która wydarzyła się 2000 lat temu w Jerozolimie. Dzieje się tyle razy, ile razy chrześcijanie odkrywają w sobie i w innych ludziach te same rany, które nosił Jezus Chrystus. Spotykają w ten sposób krzyż. Kiedy dotykają tych ran z czułością i miłością, wówczas nienawiść zostaje przezwyciężona miłością, a śmierć życiem.   

Nakłamała tak, że sama nie wiedziała, jak to odkręcić. O sobie, o innych. Najgorsze było to, że ludzie na serio wzięli jej kłamstwa. Zaangażowali się w pomoc… A potem wszystko wyszło na jaw. Straciła ludzi, którzy byli jej bliscy, którym jej życie nie było obojętne. I nie tak, że nie chcieli jej widzieć, ale ona nie mogła spojrzeć im w oczy. 

>>> Stacja ósma: Jezus pociesza płaczące niewiasty [DROGA KRZYŻOWA]

Przeżyła ten wstyd, poczucie winy i samotność. Te chwile uwagi i opieki nie były tego warte. Myślała, że już nigdy tego nie zrobi. A teraz zrobiła to raz jeszcze… Wie, że poniesie konsekwencje, ale tak naprawdę zdała sobie sprawę, że źródło jej cierpienia jest gdzie indziej. Długie lata było to ukryte przed nią samą. Teraz do niej dotarło. I zrozumiała, że nie tyle cierpienie wywołane konsekwencjami jest krzyżem, ale to, co jest przyczyną tych niszczących wszystko zachowań. To pod nim upadła. Znów. 

Jest w tym wszystkim pewien paradoks: te najcięższe upadki są najbliżej zmartwychwstania. Tylko wytrwać…  

Jezu, po raz trzeci upadający pod krzyżem, pozwól mi zrozumieć, co jest moim prawdziwym krzyżem. 

Zobacz także