fot. PAP/Paweł Supernak

fot. PAP/Paweł Supernak

Adam Szustak OP: wszyscy jesteśmy ślepi!

W Świątyni Opatrzności Bożej na warszawskim Wilanowie w tym tygodniu odbyły się misje święte. To czas szczególny, który każda parafia powinna przeżywać zwyczajowo co około 10 lat. Ich głównym celem jest głębokie odnowienie wiary i ożywienie życia duchowego całej wspólnoty. W tym roku mija 10 lat od otwarcia drzwi wilanowskiej świątyni dla wiernych, dlatego proboszcz parafii – ks. prałat Tadeusz Aleksandrowicz – zaprosił na misje ojców dominikanów: Adama Szustaka i Tomasza Nowaka.

„Droga Sąsiadko, Drogi Sąsiedzie z Miasteczka Wilanów. Zapraszamy Cię do chwil zatrzymania, refleksji i modlitwy, a jeśli czujesz taką potrzebę – także do rozmowy duchowej lub spowiedzi, nawet po wielu latach przerwy. Niech będzie to okazja, by na nowo odkryć nadzieję, że nasze życie nie kończy się wraz ze śmiercią” – można było przeczytać w zaproszeniu do uczestnictwa w tym wydarzeniu.

Świątynia Opatrzności Bożej w Warszawie, fot. PAP/Albert Zawada

Czy Pana nie ma?

Podczas niedzielnej Eucharystii ojcowie dominikanie – w swoistej „podwójnej” (ale jednocześnie skondensowanej) homilii – odnieśli się do przypowieści o talentach z 25. rozdziału Ewangelii według św. Mateusza. – Pan wyjechał i zostawił sługi samych. To jest także o nas! Bóg wyjechał, odkąd wstąpił do nieba. Nasz Pan wyjechał, ale kiedyś wróci. Póki co, Go nie ma – mówił o. Adam Szustak wprawiając niektórych wiernych w niemałe zaskoczenie. Przecież wierzymy w obecność Boga w Najświętszym Sakramencie. Czy aby rekolekcjonista się nie pomylił?

Od lewej: Adam Szustak OP, ks. prałat Tadeusz Aleksandrowicz i Tomasz Nowak OP, fot. Maciej Kluczka/misyjne.pl

Miasto ślepców

W tym momencie dominikanin na chwilę odszedł od treści ewangelicznej przypowieści i odniósł się do książki „Miasto ślepców” José Saramago, portugalskiego noblisty, z 1995 roku. Jak stwierdził, „książka jest słaba, ale ma jeden genialny wątek”. To historia o człowieku, który nagle traci wzrok. Szuka pomocy, ale okazuje się, że jego ślepota jest zaraźliwa, przez co w mieście wybucha epidemia ślepoty. Autor książki, snując tę opowieść, przygląda się reakcji społeczeństwa na tę sytuację. – Pomyślcie, że budzicie się rano i okazuje się, że wszyscy są niewidomi. Czy dałoby się tak żyć? Dałoby, ale jak radykalnie musielibyśmy zmienić nasz sposób funkcjonowania – odpowiedział. – Trzeba byłoby się nauczyć zupełnie nowego sposobu patrzenia na świat i nowego sposobu codziennego funkcjonowania – dodał dominikanin.

Dalej o. Szustak zachęcił wszystkich, by puścili wodze fantazji. – Pomyślcie, co by było gdyby taki stan funkcjonował przez kolejne 100 lub 500 lat. Wtedy większość pojęć, którymi się posługujemy byłaby nieaktualna, bo po jakimś czasie nikt by już nie wiedział, jak wyglądają góry, jak wygląda morze czy poszczególne kolory – wyjaśniał. – A co by było, gdyby po tysiącu lat urodziło się dziecko, które widzi świat? Zaczyna opowiadać o tym, co widzi, o rzeczach, których nikt nie zna, bo nikt ich nie widział – kontynuował. I w tym momencie – dominikanin – połączył te dywagacje z historią zbawienia.

Jezus widzi

– Bo to jest historia naszego świata. Ona już się wydarzyła. 2000 lat temu urodziło się dziecko, które widzi ten świat takim, jaki jest, w prawdzie. Widzi to, jaka jest prawda, jaka jest prawda o nas. Wie, co prowadzi do dobra, a co do zła. I do dziś większość świata nie zgadza się z tym sposobem widzenia – mówił o. Adam Szustak OP. – Także wy, tu, w tym kościele, nie zgadzacie się z tym, co mówi Jezus – stwierdził, kolejny raz wywołując u wiernych konsternację, a niekiedy nawet wprawiając ich w osłupienie. – A czy wy myślicie tak, jak Jezus? – zapytał z ambony.

Wnętrze Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie, fot. Maciej Kluczka/misyjne.pl

Pytanie wybrzmiało, a już za chwilę o. Szustak podał kilka przykładów, które mogą pomóc w odpowiedzi. – Najdoskonalszą formą miłości jest miłość nieprzyjaciół. To wiemy, prawda? To jeśli ktoś ukradnie ci telefon, to dodaj jeszcze komputer, bo za mało wziął… – mówił o. Szustak, znany ze stosowania hiperboli, które choć początkowo potrafią dziwić, brzmieć absurdalnie, a nawet oburzać, to najczęściej (prędzej czy później) skłaniają do głębszej refleksji.

– Gdy przyjrzymy się życiu i nauce Jezusa, to stwierdzić możemy, że widział świat w zupełnie inny sposób, niż mają to ludzie w swoim zwyczaju. To świat funkcjonujący na zupełnie innych regułach. Pytanie, czy i my możemy je zastosować? – pytał. – Zastosujcie reguły Jezusa. Weźcie udział w biegu i zajmijcie ostatnie miejsce – zachęcał z uśmiechem, by zaraz dodać na poważnie: „Zobaczcie, my naprawdę często jesteśmy niewidomi”.

Boże, dlaczego?

– Podobno jest Opatrzność Boża, prawda? Przecież jesteśmy w Świątyni Opatrzności Bożej. To dlaczego na świecie jest tyle zła? – pytał o. Szustak, dodając jednocześnie, że jednym z najczęściej zadawanych Bogu pytań jest pytanie „dlaczego”. – Bo znacznie mniej widzimy i znacznie mniej rozumiemy, niż nam się wydaje. Często jesteśmy po prostu ślepi, więc może On (Bóg) wcale nie wyjechał, tylko my Go nie widzimy? – mówił dominikanin, odnosząc się do początku swojej homilii. Jak podkreślił, misje organizowane przez parafie są między innymi po to, by każdy mógł otworzyć oczy. – Bo On jedyny widzi naprawdę, On jedyny może powiedzieć nam, jak wygląd świat, jak wyglądamy my sami, jak wyglądają nasze relacje – zaznaczył.

Kto widzi lepiej?

Z kolei ojciec Tomasz Nowak powiedział, że do Wilanowa przyjechał prosto z podwarszawskich Lasek, z którymi związana była bł. Matka Elżbieta Róża Czacka. Czacka założyła Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża i ośrodek dla niewidomych w Laskach pod Warszawą. – Bł. Matka Elżbieta Róża Czacka pochodziła z zamożnej, arystokratycznej rodziny. Miała 22 lata, gdy straciła wzrok. To dramatyczne wydarzenie nie spowodowało jednak jej załamania, ale przyniosło nowe otwarcie, nowy życiowy etap. Także i my, w trudnych sytuacjach, jesteśmy zapraszani przez Boga. Bóg wtedy prowadzi, Bóg sprawia, że widzimy więcej i lepiej. Pytanie, czy odpowiemy na takie zaproszenie – dodał dominikanin.

Tomasz Nowak OP, fot. Maciej Kluczka/misyjne.pl

„Nie wiadomo, kto bardziej widzi. Czy my – którym się wydaje, że widzą, czy ci, którzy wiedzą, że nie widzą” – mówiła bł. Matka Róża Czacka, a ojciec Nowak przypomniał te słowa. A czy nam się wydaje, że widzimy? – zapytał.

Galeria (5 zdjęć)
Google News
Bądź na bieżąco z Misyjne.pl!

Obserwuj misyjne.pl w Google News. Dodaj nas do ulubionych, aby nie przegapić najważniejszych treści z kraju i ze świata.

Czytałeś? Wesprzyj nas!

Działamy także dzięki Waszej pomocy. Wesprzyj działalność ewangelizacyjną naszej redakcji!

zł
Zobacz także
Wasze komentarze