Zdjęcie: rodzice Karola Wojtyły z jego bratem, Edmundem, fot. Muzeum JP2

Jest zgoda na rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego rodziców Jana Pawła II

4 min. zajmie Ci przeczytanie tego artykułu.
Biskupi zgromadzeni na 384. Zebraniu Plenarnym KEP wyrazili dziś zgodę na rozpoczęcie przez archidiecezję krakowską procesu beatyfikacyjnego rodziców Jana Pawła II: Karola Wojtyły i Emilii z Kaczorowskich.
 

Daje to możliwość zwrócenia się do Stolicy Apostolskiej z prośbą o otwarcie procesu na szczeblu diecezjalnym. Episkopat wyraził zgodę, którą określa się jako „nihil obstat” (z łac. „nic nie stoi na przeszkodzie”). Polscy biskupi, także dzisiaj, zdecydowali o rozpoczęciu procesu beatyfikacyjnego dr Wandy Błeńskiej.

Zdjęcie: dom rodzinny Karola Wojtyły, fot. domena publiczna

W najbliższą niedzielę obchodzony będzie XIX Dzień Papieski. Po takiej decyzji Episkopatu radość z jego przeżywania będzie na pewno jeszcze większa. Karol Józef Wojtyła (Jan Paweł II) urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach, jako syn Karola Wojtyły i jego żony Emilii z Kaczorowskich. Atmosfera panująca w domu rodzinnym, jego otoczenie, dzieciństwo i bliskie osoby silnie wpłynęły na rozwój duchowy i intelektualny przyszłego Papieża.

>>> Najważniejsze decyzje zakończonego zebrania plenarnego Episkopatu 

Ojciec

Karol Wojtyła, senior, urodził się 18 lipca 1879 roku w Lipniku k. Bielska, w rodzinie Macieja i Anny. Ukończył szkołę podstawową i trzy klasy gimnazjalne. Od 1900 roku służył w wojsku austriackim, m.in. w Wadowicach, Lwowie i Krakowie. W 1906 roku zawarł związek małżeński z Emilią Kaczorowską. Z małżeństwa tego urodziło się troje dzieci: Edmund, Olga i właśnie Karol.

Zdjęcie: Karol Wojtyła, fot. Muzeum JP2

Po uzyskaniu przez Polskę niepodległości w stopniu porucznika przeszedł do wojska polskiego i służył w nim do przejścia na emeryturę ze względu na stan zdrowia ok. 1927 roku. Jako człowiek niezwykle religijny, pracowity i sumienny, po śmierci żony w 1929 roku otoczył szczególną miłością i opieką najmłodszego syna Karola i towarzyszył mu w jego latach szkolnych, a od 1938 roku zamieszkał wraz z nim w Krakowie. Zmarł 18 lutego 1941 roku i cztery dni później został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

„Mogłem na co dzień obserwować jego życie, które było życiem surowym. Z zawodu był wojskowym, a kiedy owdowiał, stało się ono jeszcze bardziej życiem ciągłej modlitwy. Nieraz zdarzało mi się budzić w nocy i wtedy zastawałem mego Ojca na kolanach, tak jak na kolanach widywałem go zawsze w kościele parafialnym (Jan Paweł II, „Dar i Tajemnica”, Wydawnictwo św. Stanisława BM, Kraków 1996).

Matka

Emilia Wojtyła, z domu Kaczorowska, urodziła się 26 marca 1884 roku w Krakowie jako piąte dziecko w rodzinie Feliksa, z zawodu rymarza i Marii. Miała ośmioro rodzeństwa. Ukończyła przyklasztorną szkołę Sióstr Miłości Bożej. W 1906 roku poślubiła Karola Wojtyłę.  Prowadziła dom i opiekowała się synami Edmundem i Karolem, gdyż średnia córka Olga zmarła wkrótce po urodzeniu. Emilia była wątłego zdrowia, zmarła 13 kwietnia 1929 roku na zapalenie mięśnia sercowego i nerek. Została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

>>> Misjonarz Jakub Laval: pierwszy człowiek, którego Jan Paweł II wyniósł na ołtarze

Zdjęcie: Emila Wojtyła (z domu Kaczorowska) z synem Karolem, fot. Muzeum JP2

Matkę straciłem jeszcze przed Pierwszą Komunią św. w wieku 9 lat i dlatego mniej ją pamiętam i mniej jestem świadom jej wkładu w moje wychowanie religijne, a był on z pewnością bardzo duży (Jan Paweł II, „Dar i Tajemnica”, Wydawnictwo św. Stanisława BM, Kraków 1996).

Jak przebiega proces beatyfikacyjny

Proces beatyfikacyjny może się rozpocząć najwcześniej 5 lat po śmierci kandydata (decyzją papieża okres ten może ulec skróceniu – tak było w przypadku procesu Matki Teresy z Kalkuty, Jana Pawła II i Łucji dos Santos). Przesłuchania świadków na temat życia osób otoczonych kultem prywatnym może odbywać się przed formalnym otwarciem procesu „by nie zginęły dowody”. Proces jest prowadzony przez Trybunał Beatyfikacyjny. Na jego czele stoi postulator, którego zadaniem jest udowodnienie m.in. heroiczności cnót kandydata. Jawność postępowania ogranicza się do I sesji, wobec dalszych wydarzeń członkowie trybunału i świadkowie zobowiązani są do zachowania tajemnicy.

>>> Franciszek: Jan Paweł II pozostawił niezatarty ślad w Kościele i społeczeństwie 

watykan

fot. Stefan Wise LC /Cathopic

Dokumentacja zbierana jest na szczeblu lokalnym, w diecezji, do której należał kandydat. Następnie wniosek o beatyfikację przekazany jest Stolicy Apostolskiej, gdzie rozpatruje go specjalna komisja. Kluczowymi momentami procesu są stwierdzenie heroiczności cnót sługi Bożego oraz kanoniczne stwierdzenie, że za jego wstawiennictwem dokonał się co najmniej jeden cud. Brane są pod uwagę jedynie cuda, które miały miejsce po śmierci kandydata na ołtarze. Proces beatyfikacyjny regulowany jest przez konstytucję apostolską Divinus Perfectionis Magister wydaną w 1983 roku przez Jana Pawła II.

Zobacz także
Wasze komentarze