Komentarz do Ewangelii, 29 kwietnia 2026

Z Ewangelii wg św. Mateusza: W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie”. 

Nie była wykształcona. Nie potrafiła nawet pisać. Swoje duchowe przemyślenia dyktowała innym. A jednak to jej teksty trafiły do klasyki literatury mistycznej. Do dziś wiele osób podejmuje nad nimi refleksję, biorąc je na tapet w czasie modlitwy i medytacji. Prosta kobieta, Katarzyna ze Sieny, jest teraz doktorką Kościoła. Ewangelia dziś mówi o prawdach ukrytych przed „mądrymi i roztropnymi”, które zostały objawione „prostaczkom”. Może to ostatnie słowo jest trochę niefortunne, może w nas budzić niekoniecznie pozytywne skojarzenia. Ale chodzi tu o ludzi prostych. Bo niekoniecznie trzeba ukończyć tuzin uniwersytetów – żeby być naprawdę mądrym. Inteligencja i wykształcenie to nie to samo co mądrość. Można mieć pierwsze, a drugiego nie (choć oczywiście można mieć i wykształcenie, i mądrość). Jezus pokazuje nam dzisiaj, że ludzie prości mogą nam czasem bardzo wiele przekazać. I nauczyć nas wiele – o Bogu i życiu. 

Zobacz także