słowo do Słowa, 7 listopada 2026

Z Ewangelii wg św. Łukasza (Łk 16,9-15) 

Jezus powiedział do swoich uczniów: 

„Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. 

Kto w bardzo małej sprawie jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w bardzo małej sprawie jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzaniu niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, to kto wam prawdziwe dobro powierzy? Jeśli w zarządzaniu cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, to któż wam da wasze? 

Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!”. 

Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego. Powiedział więc do nich: „To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych”. 

Pieniądze mogą być dobrym narzędziem, ale stają się niebezpieczne, gdy zaczynają zajmować w naszym życiu miejsce Boga. O tym właśnie przypominam nam Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Nie chodzi o to, żeby niczego nie posiadać, ale o to, żeby to, co posiadamy, nie zaczęło posiadać nas. Możemy mieć dużo albo niewiele, a mimo to być człowiekiem bogatym w dobro, życzliwość i troskę o innych. Warto więc czasem zapytać siebie, co naprawdę jest dla mnie najważniejsze. Bo nasze serce zawsze za czymś podąża. Pytanie tylko, czy jest to Bóg, czy może pieniądze? 

Zobacz także