słowo do Słowa, 21 maja 2026

Z Ewangelii według św. Jana: W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś. I także chwałę, którą mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem, i oni poznali, że Ty Mnie posłałeś. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich”. 

Jezus kończy swoją modlitwę arcykapłańską. prosząc o szczęście wieczne dla wszystkich wierzących w Niego. Nie używa słowa „proszę”, ale „chcę”, przez co wyraża, że to jest najważniejsze, ale i zgodne z wolą Ojca. Wcześniej mówi o jedności Kościoła – ciekawe i wciąż aktualne jest, że Kościół, gdy jest mocno i żywo zjednoczony w wierze i miłości, staje się znakiem i świadectwem jedności między Ojcem i Synem. I choć jedność Kościoła ma być prorockim świadectwem dla niewierzącego świata i zaproszeniem do wiary w prawdę objawioną przez Chrystusa, to często nam to nie wychodzi. Sami siebie podburzamy, obgadując znajomych, kombinując z finansami, ale i milcząc, gdy trzeba krzyczeć. Codziennie wybrzmiewa modlitwa za Kościół – dbajmy, by pragnienie jedności nie było tylko doniosłym tematem ekumenicznym czy teologicznym, ale byśmy w codzienności razem starali się dążyć do świętości, o którą Jezus prosił dla nas tuż przed swoją męką. 

Zobacz także